زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

[ كرامات اوليا ]

باز مىفرمايد :

ز كيميا عجب آيد كه زر كند مس را * 240 مسى نگر كه بهر لحظه كيميا سازد

و باز مىفرمايد :

عيسى مست را زر كند ور زر بود گوهر كند * 241 گوهر بود بهتر كند هم بگذرد « 1 » از بهترى

چون كامل مس وجود ناقص را زر تمام‌عيار ، بلكه اكسير اعظم ، مىسازد چه عجب دارى كه مس را زر و اما سنك را گوهر تواند كردن ؟

يك نوبت سلطان ركن الدين و امير پروانه از حضرت خداوندگار درخواست كردند كه روز جمعه وعظ فرمايد . حضرت ايشان نيز قبول فرمودند . اتفاقا حضرت خداوندگار را روز جمعه از اول صبح استغراق بىحد بود ، از سبب رجوع و غوغاى خلق گريخته بودند و در خرابات در گوشهء خراب مستغرق جمال بىچون گشته ، چنان كه در غزلى از صفت آن حال بيان فرموده است قدس اللّه سره العزيز :

بيت

در خانهء خمار و خرابات كه ديدست 242 * معراج و تجلى و مقامات افندى

در وقت استغراق بخرابها تردد از آن فرمودى تا از رجوع و ازدحام خلق از وقت بازنيايد ، چنان كه مىفرمايد :

بيت

در كوى خرابات مرا عشق‌كشان كرد * 243 و آن دلبر عيار مرا ديد نشان كرد

( 1 ) - در اصل : بگزرد