عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨

حواشى فصل يازدهم

سايهء طوبى و دلجوئى حور و لب جوى « 1 » * به هواى سر كوى تو برفت از يادم .

. 177

( 177 ) ص 60 س 9 در خارستان : يعنى بليّات عشق انسانى ، چنانچه بارها اشارت به آن رفت ، كه از جهت حظّ تجلّى الهى به صورت انسان جميل مىنگرند .

178

( 178 ) ص 60 س 10 - 11 از خانهء خيال معزول مىكند : و كار عاشق اينست كه گاهى دفع اندوه جدائى ، و گاهى بيان برگ آشنائى كند .

179

( 179 ) ص 60 س 13 « لن‌ترانى » مىگويد : طريق عاشقانست كه در وقت هجران بتذكار سخن معشوق دل را تسلّى دهند ، و اگر چه دشنام و وعيد باشد .

180

( 180 ) ص 60 س 14 آيت : يعنى آيت رجاء .

181

( 181 ) ص 61 س 2 از بهشت خلوت : چنانچه از اوّل فصل تا اين‌چنين عندليبى خوش‌سراى ( ص 59 س 14 تا ص 60 س 8 ) تفصيل اين معنى فرمود .

182

( 182 ) ص 61 س 3 صد هزار رشك مهر : يعنى انوار قدسيّه و صور عينيه .

183

( 183 ) ص 61 س 5 با نااهلان : بسبب آنكه اهل محبّت در جهان نيست .

( 1 ) جوى hG : حوض ( ديوان حافظ ايضا ) .