عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧

الفصل الثانى و الثلاثون فى كمال العشق

عليه - بشنو « 1 » كه روزى در مجلس موحّدان رمز اين حديث « 1 / 1 » در بيتى پيدا كرد . چون سكر وجد « 2 » بر او غالب شد ، گفت . شعر « 1 / 2 » :

تباركت خطراتى فى تعالائى « 3 » * فلا إله اذا فكرّت الّائى « 1 / 3 » .

چون بدان « 4 » عالم رسيده‌اند ، فعلشان « 1 / 4 » ربّانى « 2 / 4 » ، قولشان ازلى و ابدى است ، كما « 3 / 4 » قال ابو سعيد الخرّاز - رحمة اللّه عليه - « للعافين خزائن اودعوها علوما غريبة و انباء عجيبة ، يتكلّمون بها بلسان الابديّة و يخبرون عنها بعبارات الازليّة » . بيت :

بايزيد ار بگفت سبحانى * نه ز جهلى بگفت و ويلانى

آن زبانى كه راز مطلق گفت * راست جنبيد كو انا الحقّ گفت .

اين بود كه گفتيم قصّهء عاشقان روحانى و ربّانى ، اى « عبهر » صفت چشم تو ، سر افعال در روى تو ، سحر غمزهء جادوت عاشقان موحّد را هاروت و ماروت ، عشق تو مركز فلك لايزالى است . اگر چه در آن عشق عاشقان را از حدثان هزار ناله و زارى است .

( 287 ) در رنگ شقايق جبين تو ديدهء جان را صد تجلّى است . در شيوهء آن چشم عقل كلّ را در عين فعل صد تدلّى است . بيت :

آن كس داند حال دل مسكينم * كو را هم ازين نمد كلاهى باشد .

بگوييم كه مصباح صفات در مشكات آيات است . عاشقان موحّد را درين

( 1 ) پشنو كه G : - A . ( 1 / 1 ) اين حديث A : آن حديث G . ( 2 ) وجد G : وحد A . ( 1 / 2 ) شعر G : - A . ( 3 ) تعالائى G : معانى A . ( 1 / 3 ) فلا . . . الائى G : ما إله الا فكرة اين ؟ ؟ ؟ لاى A . ( 4 ) بدان G : بدين A . ( 1 / 4 ) رسيده‌اند فعلشان G : وسف ( وصف ) گفتنشان A . ( 2 / 4 ) ربانى G : + است A . ( 3 / 4 ) از 4 تا پايان كتاب G : و اللّه يقول الحق و هو يهدى السبيل الاحق . تمت الرسالة A .