عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

الفصل الثانى و الثلاثون فى كمال العشق

مىرفتم ، جوانى « 1 » ديدم كه جان تسليم حقّ مىكرد ، اثر عرفان « 1 / 1 » بر رويش « 2 / 1 » بشناختم ، گفتم : يا اخى ! بگو : لا إله الّا اللّه « 2 » . گفت : شرم ندارى كه ميان عاشق و معشوق تداخل مىكنى ؟ - شعر :

من لايم و الّا را * او باقى و او و الا .

آنگه « هو » گفت ، و شهباز روان پر عشقش پرواز كرد « 3 - 5 » . »

( 282 ) نشانشان چنين عجيب است و احوالشان چنين غريب . عالم « 6 » طبيعت قفص « 7 » مرغ نيست . عاشق در جهان نگنجد . « ضاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ » « 1 / 7 » صفت اوست . بيت « 8 » :

عشق بىچار تن باشد * مرغ زيرك « 9 » قفص شكن باشد .

صدف جان « 10 » محل در عشق است و جان با جانانست . « القلوب بين اصبعين من اصابع الرّحمن ، و الارواح « 11 » فى يمين الرّحمن » . در عشق مقصود نيست ، و عشق « 12 » با مقصود موجود نيست . بيت « 1 / 12 » :

« 13 » عشق و مقصود « 1 / 13 » كافرى باشد * عاشق از جان « 2 / 13 » خود برى باشد .

نقش را در عالم عشق ره نيست « 14 » ، زانكه عقل و نفس « 14 - 2 » در ره عشق با هم نيست .

( 1 ) جوانى G : جوانى را A . ( 1 / 1 ) عرفان G : عارفان A . ( 2 / 1 ) بر رويش G : بر وى A . ( 2 ) الا اللّه G : + جوان A . ( 3 - 5 ) عاشق و معشوق . . . پرواز كرد A : من و ميان حق جز حجاب كبريا نمانده است . تو آنگه گويى كه او را ياد كن G . ( 6 ) نشانشان . . . عالم G : - A . ( 7 ) قفص G : بر قفص A . ( 1 / 7 ) سورهء 9 ( التوبة ) آيهء 119 . ( 8 ) بيت G : شعر A . ( 9 ) زيرك G : دانا A . ( 10 ) صدف جان G : + چو A . ( 11 ) و الارواح G : الارواح A . ( 12 ) و عشق G : عشق A . ( 1 / 12 ) بيت G : شعر A . ( 13 ) بيت از سنائى است . رك به « حديقة الحقيقة » مصحح مدرس رضوى . تهران 1329 ص 327 . ( 1 / 13 ) و مقصود G : مقصود A . ( 2 / 13 ) جان GA : كام ( حديقه ايضا ) . ( 14 ) ره نيست A : قدم نيست G . ( 14 - 2 ) ص 144 ، عقل و نفس . . . شكار G : نفس هدف سهام .