عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٤١

الفصل الثانى و الثلاثون فى كمال العشق

قد كنت أزعم « 1 » انّى قد بلغت من الهوى * الى غاية « 2 » ما بعدها ليس « 1 / 2 » مذهب

فلمّا تفرّقنا تذكّرت ما مضى * و ايقنت « 4 » انّى انّما كنت العب .

عشق كمالى است كه از كمال حقّ است . چون « 5 » در عاشق پيوندد ، از صرف حدوثيّت بجلال « 6 » الهيّت ظاهر و باطنش ربّانى شود ، معدن اصل طلب كند ، و از حوادث دهور و صروف زمان و تأثير مكان متغيّر نشود . چون در عين كمال بود ، سواتر ربوبيّت برخيزد و عاشق ربّانى با معدن اصلى برد ، در ربط خاكى در اكناف كرم محفوظ باشد ، و ارواح قدسى در حظاير « 9 » قدس از تغيّر « 7 - 10 » عالم محجوب باشد « 10 » . جز نقل از مقام بمقام نباشد . هر كه بعشق حقّ زنده شد ، ذكر موت بر ايشان روا نباشد ، هر كه بعشق حقّ زنده شد « 11 » ، ذكر « 12 » موت بر وى راه نيابد . بيت « 1 / 12 » :

بتيغ عشق شو كشته كه تا عمر ابد يا بى * كه از شمشير بو يحيى « 1 / 14 » نشان ندهد كس از احيا « 14 » . « 13 - 14 »

( 1 ) قد كنت ازعم A : و ازعم G . ( 2 ) غاية A : مذهب G . ( 1 / 2 ) ليس G : لى hGA . ( 4 ) و ايقنت G : و ابقيت A . ( 5 ) چون G : چو A . ( 6 ) بجلال G : بجمال A . ( 7 - 10 ) و صروف . . . از تغير G : و صرف صوارف اعصار دور گشته ، پرواز شهباز نفس مطمئنه‌اش به آواز طبل ارجعى الى ربك و حكم كلى الينا راجعون كه به دو رسد از ظاهر اين A . ( 9 ) حظاير : حضاير G . ( 10 ) باشد A : نباشد G . ( 11 ) ذكر موت . . . زنده شد A : - G . ( 12 ) ذكر A : دگر G . ( 1 / 12 ) بيت G : شعر A . ( 13 - 14 ) بيت از سنائى است . رك : ديوان سنائى مصحح مدرس رضوى . تهران 1320 ص 49 . ( 14 ) كس از احيا A ( ايضا ديوان سنائى ص 49 ) : كسى احيا G . ( 1 / 14 ) بو يحيى : كنيهء عزرائيل است .