عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٣٣

الفصل الثلاثون « 5 » فى محبّة « 6 » العاشقين

محبّت مىافزايد و هرگز از عارف منقطع نشود ، زيرا كه محبوب را حدّ مشاهده نيست ، ليكن خواصّ محبّت را « 2 » به قدر محبّت مشاهده باشد ؛ مشاهدهء عموم دگر « 2 - 3 » و مشاهدهء خصوص دگر . صدّيق اكبر - رضى اللّه عنه « 3 » - چون محبّت و ايمانش از محبّت و ايمان خلايق افزون بود ، سيّد عالم - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم « 4 - 5 » - فرمود كه « أبو بكر « 5 » در تجلّى خاصّ است ، چندانكه عموم بينند ، او تنها بيند « 6 » » چنان كه « 1 / 6 » سيّد « 2 / 6 » - عليه افضل الصلوات و التحيّات « 3 / 6 » - در حق وى فرمود « 7 » « تجلّى الجبّار للخلق عامّة و لأبى بكر خاصّة » .

( 270 ) تا دانى كه يافت به قدر دل است . نه هر كه درد خورد در محبّت او مرد است « 8 - 9 » . خاصّان را محبّتى « 9 » خاصّ است . بعد از آن مشاهدهء « 1 / 9 » جمال است ، و در مقام مشاهده « 10 » منازل است . به قدر منازل محبّت است . اصل « 1 / 10 » محبّت از رؤيت حسن و جمال « 11 » است . در رؤيت عظمت محبّت را زوال است . چون « 1 / 11 » خلق ربّانى در وصلت بيابد ، از هر صفتى كه مهيّج محبّت است ، محبّتى پذيرد . اگر آنجا رسى « 13 » ، اين مذهب بدانى . محبّت قلق ذات « 1 / 13 » است ، هيجان روح است ، ذوب فؤاد است . از حلاوت يافت محبوب محبّ را موافق است . محبوب را شايق است ، بر مجنون عاشق است . اين خلق « 15 » جنون عشق

( 2 ) خواص محبت را G : + او را صفاتست از آن فنا نيست ليكن خواص محبت A . ( 2 - 3 ) مشاهدهء عموم دگر G : - A . ( 3 ) رضى اللّه عنه A : - G . ( 4 - 5 ) صلى اللّه عليه و آله و سلم G : - A . ( 5 ) فرمود كه ابو بكر G : گفت ابى بكر A . ( 6 ) بينند . . . بيند G : به ايستند او به تنها بايستد A . ( 1 / 6 ) چنان كه G : چون A . ( 2 / 6 ) سيد G : + عالم A . ( 3 / 6 ) عليه . . . التحيات G : - A . ( 7 ) وى فرمود G : او گفت A . ( 8 - 9 ) درد . . . مرد است G : در درد او مرد در محبت او مرده است A . ( 9 ) خاصان را محبتى G : محبت خاصان را A . ( 1 / 9 ) مشاهدهء A : - G . ( 10 ) و در مقام مشاهده G : و مقام مشاهده را A . ( 1 / 10 ) اصل G : اهل A . ( 11 ) و جمال G : جمال A . ( 1 / 11 ) چون G : چو A . ( 13 ) آنجا رسى G : چارهء A . ( 1 / 13 ) ذات G : درد A . ( 15 ) اين خلق G : خلق اين A .