عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٢٥

الفصل السّابع و العشرون فى قربة العاشقين

عشق شد ، جان از جانان منهزم شود ، بخطاب جمال « 1 » و لوائح وصال حقّ دستش گيرد ، از تحيّر باز « 2 » مقام قرب « 1 / 2 » آيد ، كه قربش بنوازد .

( 256 ) چون جان ملازم خانهء قرب آمد « 2 - 3 » ، در قرب همرنگ قرب شود . در رفاهيت نفحات و كشوف صفات به پرتو « 4 » انوار ذات مستأنس شود « 1 / 4 » ، و منتظر كشوف غيّبات مىشود . عشقش فرمايد كه « ديوانه‌وار نزد معشوق درآى » . خوف اجلال از وصل جلال بازش « 6 » دارد ، جان را در قرب صد هزار مقام است ، كه هر يك از آن « 7 » عالميان را اصولست . زبان وصّافان معرفت اگر شرح آن گويد « 8 » ، گوش اهل ملكوت نتواند شنيد ، و آنچه ايشان در قرب بينند ، هيچ چشم نتواند ديد . مسافران قرب قرب را جز درد بر درد نيست . انفاس ايشان « 10 » از نقل بار معرفت از جان برنمىآيد . اگر برآيد يكى از آن جز منزل عشق را نمىشايد .

( 257 ) اى زجاجهء مصباح التباس ! اين شوريده عاشق را بحقّ المعرفه بشناس ! در تحت « 13 » مرقّعش معراج در معراج است ، به پيش « 1 / 13 » سجّاده‌اش بسوى تحقيق « 13 - 14 » منهاج در منهاج است . در صدف تجريد تحت بحر ملامت درّ كرائم اخلاق نگر و كرامت بين . درّ عشق « 15 » ما جز در صدف ملامت نيست . جز عاشقى و شوريدگى و رسم زهد برانداختن سلامت نيست . در قباب ملامت

( 1 ) جمال A : و جمال G . ( 2 ) باز G : با A . ( 1 / 2 ) قرب G : قربت A . ( 2 - 3 ) كه قربش . . . قرب آمد G : - A . ( 4 ) به پرتو G : پرتو A . ( 1 / 4 ) مستأنس شود A : مستأنس مىشود G . ( 6 ) بازش G : باز A . ( 7 ) هر يك از آن G : هر يكى زان A . ( 8 ) گويد A : گويند G . ( 10 ) انفاس ايشان A : انفاسشان G . ( 13 ) در تحت A : نه تحت G . ( 1 / 13 ) به پيش A : نه پيش G . ( 13 - 14 ) بسوى تحقيق G : - A . ( 15 ) در عشق G : عشق A .