عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

الفصل السادس و العشرون فى يقين العاشقين

در « 1 » لا مكان با عاشق خطاب كند ، و او را بنور احديّت روشن كند ، بدايت معرفت است .

( 246 ) اين مقام را « يقين عاشقان » خوانند . چو « 3 » جان عنقاء مغرب أزل ، و پازهر هر غلبهء أفعى « 4 » أجل ، مرغ بستان « قابَ قَوْسَيْنِ » « 1 / 4 » ، مدار افلاك كونين ، سيّد بريّات محمّد مصطفى - صلوات اللّه و سلامه عليه - در منزل نكرت بودى ، از مقام عيانش با بيان فرستادى ؛ گفتى « فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ ، فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ » « 6 - 7 » . اين يقين مدارج عشق است ، و معارج شوق « 8 » است ؛ رباط خيول اشكال كواشف است ، موارد اطيار معارف است .

( 247 ) عشق را يقين مفرّحى است . چون آن معجون در عشق رسد ، عشق را از صفات حدوثيّت بستاند ، و از عشق اهل بدايت در عشق اهل نهايت هيچ نماند ، زيرا كه منظر اعلى است ، منجنيق اشواق است ، مصباح عشّاق آفاق است ، شب هجران به آن چراغ با روز كنند . از « 13 » شادى نزول آن برمزهاء درد ، در روز « 14 » جهان پرسوز كنند . هلال يقين چون از آسمان مشاهده برآيد « 15 » ، صوّام عشّاق به رؤيت او بجمال حقّ مفطر شوند ، زيرا كه در بدايت عشق چون نور يقين از تحت سحاب تحيّر عاشقان را مكشوف است ، به رؤيت او كه در رؤيت او نور صرف ذات پيدا بود ، از غير حقّ امساك كرد « 17 » .

( 1 ) در G : - A . ( 3 ) چو G : چه A . ( 4 ) افعى A : - G . ( 1 / 4 ) سورهء 53 ( النجم ) آيهء 9 . ( 6 - 7 ) سورهء 10 ( يونس ) آيهء 94 . ( 8 ) شوق G : معشوق A . ( 13 ) از G : آن A . ( 14 ) در روز G : - A . ( 15 ) برآيد G : پديد آيد A . ( 17 ) كرد A : كردند G .