عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١١٩

الفصل السادس و العشرون فى يقين العاشقين

حال اقتضا كند : حال عموم و حال خصوص . يقين « 1 » عموم عاميان را رسوخ عروق درخت ايمان است در دل ، و آب آن درخت تقليد « 2 » عامّ است . تربيتش از شريعت رسول است - صلّى اللّه عليه و سلّم - . در وحدانيّت و اثبات ربوبيّت « 3 » چنان مستحكم باشد ، كه يك موى از خاطر شكّ در ايشان « 4 » مضطرب نشود .

اگرشان به شمشير پاره كنى ، تحقيق ايمانشان در اثبات حقّ محض يقين « 5 » شده است ؛ از آن هرگز برنگردند . اين ايمان را گفته‌اند مفسّران كه يقين است - قال اللّه تعالى « الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ » « 7 » يعنى « 1 / 7 » « يُوقِنُونَ » .

( 244 ) امّا يقين خواصّ پرتو نور كبرياست ، كه از ذات حقّ بر جان عاشق متجلّى شود . ديدهء دل « 9 » صفات بىرؤيت ذات بيابد ؛ مشاهدهء دل « يقين » خوانند « 10 » . آن نور خطرات مكر قدم بر دارد ، زيرا كه حقّ تعالى ، بعد از احتجاب ديدهء روح از رؤيت حقّ « 11 » ، عشّاق را به قرصهاء أفعى نكرات خسته دل دارد . آن شكّى است ، كه صورتش شكّ است ، و معنى « 12 » تحيّر .

( 245 ) و تحيّر از آن پديد آيد كه بعد از وجدان جانان در قرب قرب ، صد هزارساله راه وراى « 14 » أكوان « 1 / 14 » ببرد ، و حقّ را باز نيابد ؛ نه ازين « 2 / 14 » كه حقّ محتجب است از ديدهء جان . حقّ بحقّ نهان است . چون درين منزل بود كه بحار حقيقت نكرت است ، اين را « شكّ » گويند . چنان كه

( 1 ) يقين G : - A . ( 2 ) تقليد G : تقدير A . ( 3 ) ربوبيت G : الوهيت A . ( 4 ) ايشان G : انسان A . ( 5 ) يقين G : - A . ( 7 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 2 . ( 1 / 7 ) يعنى G : الى A . ( 9 ) دل G : ذات A . ( 10 ) خوانند G : بخوانند A . ( 11 ) بعد از . . . حق G : - A . ( 12 ) و معنى G : و معانى A . ( 14 ) وراى G : - A . ( 1 / 14 ) اكوان G : كون A . ( 2 / 14 ) ازين G : از آن A .