عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١١٦

الفصل الخامس و العشرون فى وجد العاشقين

مقرونست . « الفناء « 1 » فى التّوحيد » از اين وجدها بيرونست . معنى وجد يافتن قرب معشوقست ، چه « 2 » يافت عشق بر عشق حاصل شد . چندانى كه وجد بيشتر ، عشق دل « 3 » در رؤيت هر عروسى غيبى « 1 / 3 » وجدى دارد . چون ديد « 2 / 3 » سلطان وجد بجان غالب شود ، در شهر خداى لشكر عشق فرود آورد ، چه « 4 » عشق تولّد وجد است ، عشق حقيقت مجد است . بيرون نيست عشق از وجد و وجد از عشق .

( 238 ) نخست وجد باشد و پس « 7 » عشق . اگر گويند كه « 1 / 7 » عشق پيش از وجد است ، ياوه‌درايند ، كه باز وجد را عشق منقار است « 8 » . از آن ، جز يافت « 8 - 9 » صيد جان را جان نخورد « 9 » ، براى آنكه بمنقار « 1 / 9 » عشق جز جان نگيرد در شرط اتّحاد وجد و عشق « 10 » متّحداند . چشم جان چو بر « 1 / 10 » افعال ذات و صفات قديم افتاد ، و به قدر حال نور حقّ در وى مباشر شد ، از لذّت آن مضطرب شود . اين معانى را آنگه « وجد » گويند . وجد مهد عشقست . آن طفل را بألوان البان « 13 » مباشرت تجلّى پرورش دهد . مرضعه‌اى است كه اطفال ارواح قدسى را در مهاد اشباح « 14 » انسى بشير عشق دايگانى « 1 / 14 » كند . فرّاشى سراى طبيعت به جاروب حرقت نفس كلّ دايگانى كند « 15 » .

( 239 ) وجد سلب است ، و جذب است « 16 » ، رمز معشوق است ، لطمهء

( 1 ) الفناء A : الفتاء G . ( 2 ) چه G : چو A . ( 3 ) دل GA : + تا A . ( 1 / 3 ) غيبى A : - G . ( 2 / 3 ) ديد A : - G . ( 4 ) چه G : چو A . ( 7 ) و پس G : پس A . ( 1 / 7 ) كه A : - G . ( 8 ) منقار است G : متعاوتست A . ( 8 - 9 ) جز يافت G : يافت A ، يعنى جز وجد hG . ( 9 ) جان را جان نخورد G : جان را جان خود A . ( 1 / 9 ) بمنقار G : منقار A . ( 10 ) و عشق G : - A . ( 1 / 10 ) بر G : دو A . ( 13 ) البان G : اليان A . ( 14 ) اشباح G : اشباه A . ( 1 / 14 ) دايگانى G : دايگى A . ( 15 ) نفس كل دايگانى كند G : نفس كل را دايگى كند A . ( 16 ) و جذب است G : جذب A .