عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١١٠

الفصل الثّالث و العشرون فى خوف العاشقين فى العشق

حرمان است ؛ خوف مكريست اهل هجران را ؛ فريبى « 1 » است اهل ايمان را ؛ سپيده دم رجا چو از كوه دل « 2 » سر بر آرد ، از شب خوف در شهر دل هيچ نماند « 3 » .

( 225 ) خوف منجنيقى است كه از آن سنگ امتحان اندازند ، تا عبوديّت در بوتهء عشق بگدازند ؛ خوف مهيّج معاملات است . مضىّ « 5 » خوف عاشقان را اشرف قنطره‌ايست ؛ آئينهء ديدهء روح به آن « 6 » آتش صفا گيرد ، و جمال حقّ در آن آئينه بيند ، و اين نادر است . هر كه به چشم عقل در تصاريف قضا و قدر نگه كند ، و از لوح محفوظ آيهء « يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ » « 8 » بر خواند ، بداند كه به شمشير قهر صد هزار ملوك معارف به درگه عزّت كشته‌اند « 9 » ، و صد هزار صحيفهء رجا به آب شفاء ازلى بشسته‌اند « 10 » . عرفانش بر عرفان « 1 / 10 » بيفزايد ، كه هر كه عاشق‌تر عارفتر ، و هر كه عارفتر خائف‌تر .

( 226 ) از اينجا فرمود « 12 » شمس انبيا و بدر اوليا - صلوات اللّه عليه و سلامه - « أنا « 13 » أعرفكم باللّه و أخشاكم منه » . معلوم رأى آن « 1 / 13 » بت بتگران عشق باشد كه خوف در عشق انسانى مركب « 14 » خدمتست ، و در عشق ربّانى منهاج معرفت ؛ تا بدان پايه‌ها عاشق بر نيايد ، معشوق از پردهء رجا وى را بيرون نيايد . خوف بهانه است ؛ معشوق « 16 - 1 » از عاشق درين مجلس هر زمان

( 1 ) فريبى A : قربتى G . ( 2 ) از كوه دل G : + برآيد A . ( 3 ) نماند hGA : نگذارد G . ( 5 ) مضى G : منضى A . ( 6 ) به آن G : با آن A . ( 8 ) سورهء 13 ( الرعد ) آيهء 39 . ( 9 ) كشته‌اند A : كشته است G . ( 10 ) بشسته‌اند A : بشسته است G . ( 1 / 10 ) بر عرفان GA : بر عارفان hG . ( 12 ) فرمود G : گفت A . ( 13 ) أنا G : كه آن A . ( 1 / 13 ) آن G : اين A . ( 14 ) مركب G : مركز A . ( 16 - 1 ) ص 111 ، معشوق . . . بيگانه است G : - A .