عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢

الفصل العشرون فى بداية هذا « 11 » العشق و هو العبودية

استراق حكمت غيب مىكند - بسوزد « 1 » ، و ديده‌هاشان بسهام شرر عشق بدوزد .

( 209 ) دل را تلقين ذكر كند ، عقل را در رؤيت مقادير غذا از « 2 » فكر كند ، روح را از چهار راه « 3 » عناصر تعرّض نفحات ربّانى فرمايد ، حواسّ را مزدورى جان و عقل فرمايد ، تا خلق و خلق صفاى كلّى گيرد . سطر جان از ندم رقم كند ، صحايف معاصى مىخواند ، و از لوح طبع غيوب نفس مىداند . مشغول به تزكيهء صفات شود ، جلايش « 6 » در خلوت باشد ؛ كم گفتن و كم خوردن و كم خفتن سيرت وى شود ؛ مرغزار ذكرش جز سجود و ركوع نيست ، زفرت و عبرت از خجلت در خلوت او را حاصل شود .

( 210 ) بعد از آن چون بسوخت در دم عبوديّت ، برد انس « 9 » از عالم ربوبيّت در دلش پديد آيد ، و از درد دل يك زمان بياسايد « 10 » . در بعضى از اوقات چشم جانش بگشايند ، و عرايس تجلّى وى را بنمايند ؛ رياح عشق در زمين دلش وزيدن گيرد ، و بقوّت آن اثقال عبوديّت مىكشد ، و از قدح ايمان اين « 13 » شراب مىچشد . جانش نور ربوبيّت از قنديل عبوديّت استفادت مىكند ، و بدان « 14 » خو مىگيرد ؛ باز عشقش را از « 1 / 14 » جناح عبوديّت بال مىرويد ، و بمنقار ارادت در زمين دل دانهء « 15 » نقطهء « 1 / 15 » پرگار الهى « 2 / 15 » چو كلنك مىجويد .

( 211 ) عالم عبوديّت مشرق جمال ربوبيّت است ، در آن صحرا از باغ قرب بوى خوش اتّحاد درآيد « 17 » . اگر ندانى ، حديث « لا يزال العبد

( 1 ) بسوزد G : بسوزاند A . ( 2 ) غذا از A : غدا G . ( 3 ) از چهار راه G : اين چهار راه A . ( 6 ) جلايش hG : خلوت A جلوتش G . ( 9 ) برد انس G : بر دانش A . ( 10 ) بياسايد hG : نياسايد G تباسايد A . ( 13 ) اين G : آن A . ( 14 ) و بدان G : و با آن A . ( 1 / 14 ) از G : - A . ( 15 ) دانه A : - G . ( 1 / 15 ) نقطه G : نطفه A . ( 2 / 15 ) الهى G : خدائى A . ( 17 ) در آيد G : آيد A .