عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ١٠١

الفصل العشرون فى بداية هذا « 11 » العشق و هو العبودية

و آنچه گفته شد « 1 » اى دوست ! جز خدعت نبود ، و اگر نه جان آدم از گل آدم كجاست ؟ و منزل قدم در حدث چه جاست ؟ آئينهء خيال در عشق بكلّى « 3 » مزوّر است ، جان پاك در عشق پاك بنور قدم منوّر است . چون رسيدى « 1 / 3 » بعالم انصاف ، مقام التباس در عين توحيد شركست . چون « 4 » بدانستم ، هزار شكر است . بيت :

اى سنائى چو شعر « 6 » دادت يار * دست از اين « 7 » شاعرى و شعر بدار .

دست و پائى همىزن اندر جوى * چون به دريا رسى ، ز جوى مگوى .

الفصل العشرون فى بداية هذا « 11 » العشق و هو العبودية

الفصل العشرون فى بداية هذا « 11 » العشق و هو العبودية

( 208 ) اعلم يا اخى - زيّنك اللّه بنور عبوديّته - كه عاشق ساده چون از حدّ امتحان عشق انسانى بعشق ربّانى آمد ، حاجتمند مدارج معاملات باشد ، تا بدان نردبان پايه سوى عالم ازل شود ؛ با حرقتى عظيم « 14 » و خلقى كريم خود را به زيور طاعت متلبّس « 15 » كند ؛ نفسهاى خاكى را به زندان مجاهده فرستد ، و بندهاى رياضت برنهد . مجرّهء طبيعت از كهكشان شهوات خالى كند . بشهب « 17 » انفاس عشق دروازه‌بانان وسواس - كه از آسمان دل

( 1 ) شد G : + باتو ؟ ؟ ؟ ( ؟ ) A . ( 3 ) به كلى G : كلى A . ( 1 / 3 ) چون رسيدى G : چو رسيدكى A . ( 4 ) چون G : - A . ( 6 ) شعر G : شرع G . ( 7 ) اين G : - A . ( 11 ) هذا G : - A . ( 14 ) عظيم A : عظيمه G . ( 15 ) متلبس : ملتبس GA . ( 17 ) بشهب G : به شبهت A .