عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ٩٨

الفصل الثامن عشر فى غلط اهل الدعوى فى العشق « 7 » الانسانىّ

به خوشى و لذّت طبيعت از آن عالم باز نگرد ، در دوزخ شهوت افتد ، و به آتش « 1 » غيرت در زاويهء « 2 » قهر بسوزد . و در اين « 1 / 2 » محلّست خطرات عارفان : آنگه‌شان مسلّم باشد ، كه بجميع آتش هاء مجاهدهء عشق بسوخته باشند .

( 201 ) آنگه در مجلس انس با يار شوخ كش نشيند ، دلم چندان هوس دارد به روى خوب آن نگار ، كه از زمين طبيعت بمنقار عشق بيخ شهوت بردارد . بىآگه ، جان آشفته ، از بزم ملكوت و صدمهء سطوات جبروت گريخته « 7 » ، جز شمع موزون « 1 / 7 » و يار كش با چشم شوخ و شعر خوش نخواهد « 7 - 8 » ؛ و در آن مجلس سر پاكبازى دارد « 8 » ، دم نايافتش چون در عين هجران افكند ؛ نشاط عشق قدم جز از اين ره نيايد « 9 » . مايهء گل آدم در دل آدم از اين حديث ورزد « 10 » ، و اگر نه ، در اين زندان اين همه غوغاء عشق نبودى .

( 202 ) خاك زمين عشق از « 12 » چهار راه ازل و ابد « 1 / 12 » آوردند « 2 / 12 » ، زيرا خلق و خلق انسان درين شورستان از چشمه‌زار جان جز آب حيات عشق نچشد « 13 » .

اين گرانمايه جوهر بجان تو كه در جان ماست ، رنگ رخسار روح ناتوان در روى من گواست . در اين كوچه در هر « 15 » منزلى صد هزار جان مقدّس كشته‌اند ، و به آب حيات ازل آن « 16 » شهيدان را شسته‌اند . بيت « 1 / 16 » :

( 1 ) و به آتش G : و در آتش A . ( 2 ) زاويه G : هاويه A . ( 1 / 2 ) و در اين G : در A . ( 7 ) گريخته G : + است A . ( 1 / 7 ) شمع موزون A : شمع سبز G . ( 7 - 8 ) و يار كش . . . نخواهد G : يار كش با سعر شوخ خوش نخواهد A . ( 8 ) دارد A : - G . ( 9 ) نيايد G : در نيابد A . ( 10 ) ورزد G : آورد A . ( 12 ) از G : از سر A . ( 1 / 12 ) ازل و ابد A : ابد و ازل G . ( 2 / 12 ) آوردند A : آورند G . ( 13 ) نچشد G : نخواهد A . ( 15 ) در هر G : هر A . ( 16 ) آن ( : - A ) شهيدان را A : آن شهيد را G . ( 1 / 16 ) بيت G : شعر A .