عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ٨٤

الفصل السّادس عشر فى بيان مقامات العشق الانسانىّ و ترقّيها فى مقامات العشق « 15 - 16 » الرّبّانىّ

از غير « 1 » عشق بعشق آسوده شد ، و از هواء دل « 1 / 1 » غبار حوادث بطوفان عشق مضمحل گشت ، و مرغ روح ناطقه كه به بانگ « أَ لَسْتُ » « 2 » سرمست مشاهدهء بقاست ، با طيرانش عشق از منقار شاهين قدم دانهء الفت حقيقت در وكر آن « 3 » دل گرفت ، و پايبند سرّ فعل گشت ، بىعلم و جهل در اين كارخانه كه عشق انسانيست ، وى را « 5 » منازل و مراتب عشق پديد آيد .

( 176 ) اوّل منزلى از اين منازل فوز « 6 » استعداد است ؛ ديگر « 1 / 6 » هيجان صفت ؛ ديگر الهام خدعت ؛ ديگر نور « 7 » ديدهء اصل در ديدهء صورت ؛ ديگر رعونت عشق با رعونت طبع ؛ ديگر ترصّد بىاختيار ؛ ديگر ترقّب با اختيار ، كه آن از ساده‌دلى ، و اين از خوشدلى است ؛ ديگر التفات ؛ ديگر لحظات « 9 » ؛ ديگر طرب ؛ ديگر بصر ؛ ديگر رؤيت ، و در اين دم بهتت « 10 » دلست ، تحيّر عقلست ، جوشش سرّ است ، لذّت روحست ، تروّح « 11 » طبع روحانيست ، انس طبع جسمانيست ؛ ديگر تخيّل خيالست ؛ ديگر تحفّظ خيال روحانيست « 11 - 12 » . اشكال و حروف « 13 » ربّانى « 1 / 13 » جهان صورت را در اين دم اضطرابست ؛ جهان معانى را در اين رؤيت احتراقست .

( 177 ) ديگر سلب است ، و در سلب طلبست ، و در طلب هيجانست .

ديگر ماجراى وسواس خاطر است ؛ ديگر تحيّر وطنات دلست ، خوف از عالم شريعت است ، زيرا كه او در عشق نه بصير است ، تا در آن « 17 » منزل

( 1 ) از غير G : و غير A . ( 1 / 1 ) دل G : عشق A . ( 2 ) و مرغ . . . ألست G : - A . ( 3 ) و كران G : - A . ( 5 ) وى را G : و وى را A . ( 6 ) فوز A : فور G . ( 1 / 6 ) ديگر G : و ديگر A . ( 7 ) نور A : - G . ( 9 ) لحظات G : لحظه A . ( 10 ) بهتت G : بهتهء A . ( 11 ) تروح A : تروج G . ( 11 - 12 ) انس طبع . . . خيال روحانيست G : - A . ( 13 ) و حروف G : حروف A . ( 1 / 13 ) ربانى G : ربانى را A . ( 17 ) آن G : - A .