عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ٨٠

الفصل الخامس عشر فى طريق العشق فى قلب العاشق

عقل ساكن را « 1 » به رواق عشق در خلوتخانهء دل از غيرت « 1 / 1 » جانان در طلب جانان بى خود كند . دل را از معانى عشق عشق پر كند ، تا مسامير عشق محترق به آتش عشق بدل عاشق فروبرد « 3 » ، و عروق دل از شهوت عشق در روى جانان ميان جان مهذّب كند .

( 167 ) جوهر اصلى كه كلّ دلست ، در گل دل هم رنگ خود كند « 5 » ، و نجوى عشق برآرد . بعد از تهذيب سلطان عشق در مسكن عشق خوش بنشيند . عقل طبيعى را « 7 » با نفس حيوانى از زمين دل به زندان طبيعت ببند « 1 / 7 » مجاهدهء عشق برنهد ، و زمين « وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها » « 8 » در اين جهان التباس بنور تجلّى طور قدرت منوّر و مصفّا كند . اعوان شياطين كه تخم وساوس ممزوج به تخم شهوت در زمين طبيعت مىپاشند ، تا حنظل كفر و ضلالت مىرويانند ، لاله‌زار « 11 » و گلزار عشق در جان عاشق تباه مىكنند ، و از « 12 » حواشى عرصهء دل برانند « 1 / 12 » .

( 168 ) روح خندان از فرح يافت جانان در مزار دل روى نمايد ؛ در هواى انس « 14 » دل پروازى كند ؛ دل و عقل را بيند پايبند عشق برنهاده ، و در وادى طلب اصول در فروع افكنده « 15 » ؛ از راه اهليّت در بساتين دل فروآيد . صيّاد عشق آن عندليب خوش‌سراى را به بانگ جرس « 16 » عهد « أَ لَسْتُ » « 1 / 16 »

( 1 ) ساكن را A : ساكن G . ( 1 / 1 ) از غيرت G : از غير A . ( 3 ) فروبرد G : فروريزد A . ( 5 ) در گل دل هم رنگ خود كند G : در گل ورقى ز دردم باز كن تا حرفها علم مجهول بينى و آن عشق خوشم ( تكرار از ص 78 س 11 - 12 ! ) دل همرنگ خوى كند A . ( 7 ) طبيعى را G : طبيعى A . ( 1 / 7 ) بيند A : بند G . ( 8 ) سورهء 39 ( الزمر ) آيهء 69 . ( 11 ) لاله‌زار : و لاله‌زار GA . ( 12 ) و از A : از G . ( 1 / 12 ) برانند G : براند A . ( 14 ) در هواى انس G : و در هواى آتش A . ( 15 ) افكنده G : + بيند A . ( 16 ) جرس G : خروس A . ( 1 / 16 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 171 .