عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ٦٢

الفصل الحادى عشر فى بداية العشق و امتحانه

صفات از راه تهمت برونست 188 ، زيرا كه « 1 » صحن صفايش غبار علّت ندارد ، و در زمين وفا 189 تخم جفا « 2 » 190 نكارد .

( 131 ) اگر ندانى از هم در دانش ، استخبار فرماى ، كه ايشان دانند رسم تنگدلى ، و ايشان خوانند سطر اندوهگينى ، تا بدانى كه مردى اين جوانمرد 191 در طريق عشق چيست « 4 - 5 » ، و اين آشفته دل در ميان شاهان معرفت كيست . چشم خود بين چنان عروسى نديدست « 6 » 192 ، و چنان پياده‌ئى در راه وحدت « 7 » كم دويدست « 1 / 7 » .

( 132 ) بوالعجب همائيست كه از آسمان بقا روى بجهان فنا دارد ، و از جهان فنا روى بعالم بقا دارد . ببين كه در دامت چه مرغيست ، كه آشيان سيمرغ عرش « 10 » 193 دانهء وى بر نتابد ، و عروس بهشت از حقّ جز « 1 / 10 » روى او نخواهد . درنگر كه در سينهء عشق درجه‌هاى « 11 » سرّ ذو الجلالى دارد ، كه اگر از آن آسمان « 12 » يك حرف ببينند ، مستورى ملكوتى به شوخى عاشقى « 1 / 12 » بدل كنند 194 . جامهء آسمان‌گون درد « 13 » 195 ، و درد آسمانيان خورد .

( 133 ) در صفّ صوفيان عاشق سرّ « أنا الحقّ » گويد ، و صفات يگانگى از حقيقت سبحانى جويد 196 . كه داند رمز « 15 » اين حديث جز عاشقان ؟

يا كه خواند اين حروف صفت « 16 » جز شايقان « 1 / 16 » ؟ محرمان معانى « 2 / 16 » ازين معنى

( 1 ) زيرا كه G : زينهار كه ( ؟ ) A . ( 2 ) جفا G : جدا A . ( 4 - 5 ) تا بدانى . . . چيست G : اگر مردى اين بخوان كه مرد حق در طريقت عشق چيست A . ( 6 ) نديدست G : نديده است A . ( 7 ) وحدت G : ابنه ؟ ؟ ؟ ( ؟ ) A . ( 1 / 7 ) دويدست G : دويده است A . ( 10 ) عرش G : عرشى A . ( 1 / 10 ) جز G : - A . ( 11 ) درجه‌هاى G : در A . ( 12 ) از آن آسمان G : از آن ملازمان آسمان A . ( 1 / 12 ) عاشقى G : و به عاشقى A . ( 13 ) درد G : دارد A . ( 15 ) رمز G : كه A . ( 16 ) صفت G : - A . ( 1 / 16 ) شايقان G : عاشقان A . ( 2 / 16 ) معانى G : معاصى A .