عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ٥٣

الفصل التّاسع فى وصف العاشقين الّذين بدايتهم العشق « 17 » الانسانىّ « 1 / 17 »

روز است 114 ، روز ايشان « 1 » همه نوروز است 115 . بطريق خيال دزدان خانهء جانانند ، چه كنند كه جز دزدى نمىدانند ؟ طرّاران يار فريبند ، جز در كوچهء يار از دست غم نگريزند . سحر نمايان هندند ، از كم زنى در عاشقى جز « 3 » سحر نمىدانند . خلقشان جوانمرديست ، طريقشان پارسائى و مرديست « 4 » . در محلّ طاعت تواضع كنند 116 . اوليا را به حضرت به شفاعت « 5 » برند 117 .

( 115 ) مىسوزند و مىسازند ، مىدانند و مىباشند 118 . ترنّم نواى دردشان ، سماع خوش مزمار مزيل گردشان « 7 » ، به شهرود عشق تو اى آشفته زنند ، زيرا كه بلبل دردشان در عشق واله ، و جان « 8 » بوالعجب‌شان به روى « 1 / 8 » يار « 2 / 8 » مايلست . در راه « 9 » جانان جان و دل بگدازند « 1 / 9 » ، تا كار جدائى براندازند « 2 / 9 » در مزكت « 10 » كوچهء يار مناجاتى باشند 119 ، در صومعهء زهّاد خراباتى باشند . هر چند « 1 / 10 » گويى ، نشنوند 120 ؛ و در عشق يار يكدم نغنوند . ملوكان « 11 » زمانه را پيش ايشان قدم « 12 » نيست ، زيرا كه عشق ايشان از ملك دو جهان كم نيست .

( 116 ) صد دروغ از چاكران يار به راست گيرند ، و بجان خويش عشوهء ايشان بپذيرند . چون مست شوند ، از پيش يار بگريزند 121 ، و در طلب مشهود ازل خونهاى ديده « 15 » بريزند . چرخ جز بار عشق ايشان نكشد 122 . دهر در

( 1 ) روز ايشان G : و روز ايشان A . ( 3 ) جز G : - A . ( 4 ) پارسائى و مرديست G . پارسائيست A . ( 5 ) اوليا را . . . به شفاعت G : و اوليا را به شفاعت به حضرت A . ( 7 ) مزمار . . . گردشان G : - A . ( 8 ) و جان G : جان A . ( 1 / 8 ) به روى G : بر روى A . ( 2 / 8 ) يار G : + همى A . ( 9 ) در راه G : و در راه A . ( 1 / 9 ) بگدازند G : بگدازد A . ( 2 / 9 ) تا . . . براندازند G : - A . ( 10 ) مزكت G : مسجد A . ( 1 / 10 ) هر چند G : چون A . ( 11 ) ملوكان GA : جمع ملوك جمع ملك بسياق فارسى . رجوع شود : م . معين ، قاعده‌هاى جمع در زبان فارسى . تهران 1331 ص 36 - 38 . ( 12 ) قدم G : ره A . ( 15 ) خونهاى ديده G : خونها ز ديده A .