عبهر العاشقين ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

الفصل السّابع فى بيان « 9 » سبب بقاء العشق فى العاشقين « 1 / 9 »

غرچهء 66 روزگار توأم « 1 » ، دو شش پنجى در عرصهء عشق بنقش وصل ما را بزن ، كه در تكاپوى جان در ره عشق جانان « 2 » جان را قدمى نماند ، و در محفل خوبان زمانه 67 ما را دمى « 3 » نماند . رباعيّه « 1 / 3 » :

بوسى ز لبت به من ده و جان بستان ؛ * ور زلف تو كافر است ، ايمان بستان ؛

ور در غم تو ز دل شده تقصيرى ، * از جان بلب رسيده تاوان بستان .

الفصل السّابع فى بيان « 9 » سبب بقاء العشق فى العاشقين « 1 / 9 »

( 97 ) اعلم يا اخى - بارك اللّه فى عشقك - كه عشق صفت قدس است در معدن قدس ؛ از تغيّر حوادث منزّه است ، زيرا كه حقّ را صفت است .

پيش از وجود اكوان و حدثان ، عشق و عاشق ( و ) معشوق خود بود ؛ چون از نگارخانهء امر اشكال فعلى پيدا كرد ، خلاصهء كون صورت آدم آمد - صلوات اللّه عليه ، - زيرا كه الطف جواهر ملكوتى بود ، حقّ 68 به لباس « 14 » هستى پوشيده بود 69 ، و عالم « 15 » صفتش را « 1 / 15 » حجاب نيامد .

( 98 ) اگر چه ايشان به خود از حقّ محجوبند ، لاجرم عقل قدسى و روح قدسى آيينهء قدم آمد ، زيرا كه آن عقل از وجود حقّ پيرايه داشت ، از آن « 18 » در حجاب نشد . چنين گفتند او را پيش از كون كه « أوّل ما صدر

( 1 ) توأم G : توم A . ( 2 ) جانان G : - A . ( 3 ) دمى G : ادمى A . ( 1 / 3 ) رباعيه G : - A . ( 9 ) بيان A : - G . ( 1 / 9 ) العاشقين G : العاشق A . ( 14 ) به لباس G : - A . ( 15 ) و عالم G : آدم و عالم A . ( 1 / 15 ) صفتش را A : صفتش G . ( 18 ) از آن G : آن A .