ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٩٠٥

حواشى و تعليقات

يزك ( ص 266 س 19 )

بفتحتين . مقدمه لشكر و پيشرو سپاه

انورى گفته :

« اى سپاهت را ظفر لشكركش و نصرت يزك »

يك موى تو در صبحدم بر گاو و آهو زد رقم * مشكست يا عنبر بهم موى تو بر هم تافته

( ص 578 س 13 )

اشاره به آنست كه معروف است مشك را از آهو و عنبر را از گاو بحرى كه ماهى وال باشد مىگيرند .

خاقانى گويد :

گاو عنبر فكن از طوس بدست آرم ليك * بحر احمر نه بعمان بخراسان يابم

يكى مست انا الحق گشت و ديگر غرق سبحانى ( ص 831 س 4 )

اشاره است به حسين منصور حلاج ( آن قتيل اللّه فى سبيل اللّه آن شير بيشهء تحقيق . . .

مىگفت حق حق حق انا الحق . . . » ( تذكرة الاولياء چاپ ليدن ص 135 )

و با يزيد بسطامى « آن خليفهء الهى آن دعامهء نامتناهى آن سلطان العارفين . . . و يك‌بار در خلوت بود بر زبانش برفت كه :

« سبحانى ما اعظم شانى » ( تذكرة الاولياء ج 1 ص 134 و 140 )

يوز ( ص 51 س 1 )

جست و خيز و جانورى شكارى كه جستجوى شكار كند .