ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٩٠٢

حواشى و تعليقات

مير خسرو گويد :

برنگ و بو چو بياراست بوستان خود را * بگوشهاى گلستان بنفشه نيل كشيد

درويش واله هروى گفته :

در جبههء كعبه كعبه آرا * نيلى زده دفع چشم بد را

نيل چشم‌زخم داغ سياه كه براى دفع چشم‌زخم بر چهره گذارند .

مير حسن دهلوى گويد :

گفتى كه نيل كرده‌ام از بهر چشم زخم * آن نيل چشم زخم كند مر ترا مكن

وان در در مدينهء علمست مجتبا ( ص 705 س 9 )

اشاره است بدين حديث :

انا مدينة العلم و عليّ بابها فمن اراد العلم فليأت الباب

( جامع صغير ج 1 ص 107 كنوز الحقائق ص 38 )

مولوى فرمايد :

چون تو بابى آن مدينهء علم را * چون شعاعى آفتاب حلم را

( نقل از احاديث مثنوى )

وان هزاران خلق كز داود مرد ( ص 264 س 4 )

« قوله تعالى : يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً . . . ( سوره بقره آيه 251 )

داود از بنى اسرائيل و از فرزندان يهودا بود . . . » ( نقل از قصص الانبياء )

« او را زبور كرامت كرد . . . و هر كه كافر بود هرگاه آواز او را مىشنيد در حال جان مىداد . . . » ( نقل از جويرى ص 175 )

و بال ( ص 775 س 14 )

سختى و دشوارى و گرانى و عذاب .

ميرمعزى گويد :

هر كه با تيغ جهانگيرش نمايد سركشى * گر بماند زنده با او جان و تن باشد و بال

وثاق ( ص 411 س 19 )

خانه

وشاق ( ص 20 س 10 )

خادم و غلام

هاتين ( ص 842 س 4 )

اشاره بدين روايت است كه :