ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٩٠١

حواشى و تعليقات

نعت ( ص 767 س 14 )

ع . صفت كردن و مطلق ستايش و ثنا

نفخت فيه من روحى ( ص 346 س 4 )

اشاره است به آيه 29 سورة الحجر :

فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ . . .

نفخ صور ( ص 753 س 14 )

نفخ بمعنى در دميدن و باد و صور بمعنى شاخ حيوان كه آن را مىنوازند نفخ صور آنچه اسرافيل روز محشر خواهد دميد .

نفر بر نفر ( ص 747 س 4 )

بفتحتين . مردم و گروه مردم نفر بر نفر يعنى دسته دسته و پشت سر هم و گروه گروه .

نور على نور كه لم تمسسه نار ( ص 774 س 13 )

اشاره است به آيه 35 سورة النور :

اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . .

نوند ( ص 757 س 10 )

بر وزن سمند . ف . يعنى اسب تندرو و سوار تندرو كه به چاپارى و سرعت به جايى فرستند .

حكيم فردوسى گفته :

نوندى بيامد ز هر سو دوان * بآگاه كردن بر پهلوان

نهمار ( ص 790 س 14 )

بالفتح . مشكل و بزرگ و عظيم و بسيار

كمال اسماعيل گفته :

مرا بكام دل دشمنان مكن تكليف * كه از تحمل آن بار عاجزم نهمار

نيزه بالا ( ص 152 س 10 )

ف . مقدار يك نيزه در بلندى ( آ )

نيزه گردان ( ص 152 س 9 )

خون نيزه گردان نيست يعنى حركت و گردش ندارد نظير نيزه دوانيدن

اميرخسرو گفته :

بين شهاب فلك و نيزه دوانيدن او * كه شد اندر شب تار از مه نو حلقه رباى

( بهار عجم )

نيل بركش چشم بد را ( ص 774 س 15 )

نيل سپند سوخته را نيز گويند كه بر پيشانى و بناگوش طفلان مالند براى دفع چشم‌زخم و با لفظ زدن و كردن و كشيدن مستعمل است .