ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٩٠٠

حواشى و تعليقات

مهيمنا ( ص 812 س 11 )

بضم اول و فتح ثانى و كسر ميم ثانى . ع . آنكه ايمن كند ديگرى را از خوف و يكى از اسماء الهى است و بمعنى مهربان نيز هست .

ميقات ( ص 12 س 3 )

وعده‌گاه

ميل دركش ( ص 544 س 17 )

ميل در چشم كشيدن و ميل در نظر كشيدن كنايه از نابينا گردانيدن ( بهار عجم )

ميتين ( ص 546 س 6 )

ميلى است آهنين كه سنگ تراشان بدان سنگ تراشند و بشكافند و بكنند و بكسر ثالث است نه بفتح .

چنان كه فرخى گويد :

چندانكه به شمشير تو بدخواه فكندى * فرهاد كمر كه نفكندست بميتين

ناكست ( ص 289 س 19 )

ناك . ف . عنبر و مشك و مانند آن كه مغشوش باشد و غشى كه در مشك و خوشبوهاى ديگر كنند .

نباش ( ص 348 س 17 )

ع . گوركن و كنايه از كفن دزد .

ندب ( ص 200 س 11 )

بر وزن ادب داو كشيدن بر هفت باشد در بازى نرد . ( رجوع شود به آنچه در ذيل كلمه داو آمده است )

نژند ( ص 42 س 12 )

اندوهگين و غمناك .

نصوح ( ص 115 س 12 )

صاف و خالص و توبهء استوار كه باز گناه هرگز نكند .

نطاق ( ص 20 س 9 )

بالكسر . ع . ميان بند مردان .

خواجه جمال الدين سلمان گفته :

خجسته باد ترا تاج و تخت سلطانى * به بندگيت سلاطين و ملك بسته نطاق

نطع ( ص 510 س 19 )

فرش و گستردنى چون نطع شطرنج و با لفظ انداختن و گستردن مستعمل است .

امير خسرو گفته :

بساط دليران كه بىرنج نيست * ببازى كم از نطع شطرنج نيست