ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٩٧

حواشى و تعليقات

مجره ( ص 802 س 17 )

آسمان و راه كهكشان ( آ )

مخرج المرعى ( ص 729 س 10 )

اشاره است به آيه 4 سورة الاعلى :

وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعى . . .

مخرقه ( ص 359 س 11 )

بفتح اول و چهارم خرقه مخرقه يعنى خرقه كذب و دروغ

مخلب ( ص 19 س 6 )

ع . چنگال

مراغه ( ص 587 س 14 )

غلتيدن

مير خسرو گفته :

معاشران را بىدور باده مست كند * مراغه كردن خوبان به سايه‌هاى چنار

مرائيانه ( ص 359 س 11 )

مرائى بالضم و كسر همزه . رياكننده و خودنما

مرقع ( ص 505 س 3 )

خرقه و دلق درويشان كه رقعه رقعه و پاره پاره با هم جمع كرده باشند .

مروحه ( ص 330 س 7 )

بكسر اول و فتح ثالث و رابع . ع . بادزن اين صيغه اسم آلت است از روح بمعنى نسيم .

كمال اسماعيل گويد :

باد بىيارى زلفت نزند * صبحدم مروحه بر گلزارى

مزابل ( ص 359 س 15 )

ع . جمع مزبله بمعنى سرگين جاى

مزعفر ( ص 396 س 12 )

بضم اول و فتح ثانى . ع . زعفرانى و زرد رنگ

مزورى ( ص 800 س 5 )

بكسر واو . مكار و فريبنده و دروغ‌گوى

مزورم ( ص 800 س 6 )

مزور بر وزن منور . ع آنچه از قسم غذا براى تسلى بيمار پزند و طعام نرم كه مريض را دهند .

ملا طغرا گفته :