ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٩٦

حواشى و تعليقات

مولوى گويد :

با محمد بود عشق پاك جفت * بهر عشق او را خدا لولاك گفت

( رجوع شود به احاديث مثنوى ص 172 )

ما اوحى ( ص 725 س 20 )

اشاره است به آيه 10 سورة النجم :

فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ . . .

مارافسا ( ص 728 س 4 )

ف . كسى كه مار را افسون كند و بگيرد .

انورى گفته :

گر حسودت بسيست عاجز نيست * اژدها از جواب مارافسا

شيخ سعدى گفته :

« قتل مارافسا نباشد جز به مار »

ما زاغ و ما طغا ( ص 704 س 1 )

اشاره است به آيه 17 سورة النجم :

ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما . . .

ما كذب القلب ما رأى ( ص 704 س 7 )

اشاره است به آيه 11 سورة النجم :

ما كَذَبَ الْفُؤادُ . . .

مباحى ( ص 486 س 3 )

مباح حلال مباحى با اضافهء ياء نسبت در لغت ديده نشد .

مبشره ( ص 725 س 5 )

ده مبشره يا عشره مبشره بنا به گفتهء اهل سنت از حضرت رسول ( ص ) مژده بهشت يافته‌اند و عبارتند از :

ابو بكر ، عمر ، عثمان ، حضرت على ، طلحه ، زبير - عبد الرحمن عوف - ابو عبيده جراح ، سعد بن وقاص

( نقل از لغات تاريخ و جغرافياى قاموس الاعلام تركى و تاريخ بغداد جلد 4 ص 97 )

مبشول ( ص 455 س 15 )

ف . منع از هم برزدگى و پريشانى باشد يعنى بر هم زده مشو و كسى را نيز بر هم زده و پريشان مكن .

مبصر ( ص 308 س 11 )

بضم اول و فتح ثالث بمعنى منظور و مشهود و ديده‌شده .