ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٩٣

حواشى و تعليقات

گلگون ( ص 398 س 17 )

بضم اول و ثالث . ف . نام اسب خسرو پرويز كه همتاى شبديز بوده .

شاعرى گفته :

شبديز آهم از فلك نيلگون گذشت * گلگون اشكم از كمر بيستون گذشت ( آ )

گروهه ( ص 801 س 15 )

بضم اول و ثالث مجهول . ف . گلوله مطلق و در معنى كمان‌گروهه

شرف شفروده گفته :

تركان تو چون وشاق مشرق * شمشير زن فلك سوارند

صد مهره بيك كمان‌گروهه * در دامن آسمان شمارند

گنبد خضرا ( ص 717 س 8 )

كنايه از آسمان است

فرخى گويد :

بسان مرغزار سبز رنگ اندر شده گردش * بيك ساعت ملون كرد روى گنبد خضرا

خاقانى گفته :

بوقت مكرمه بحر كفش چو موج زدى * حباب‌وار بدى هفت گنبد خضرا

گنج ( ص 703 س 6 )

بالضم بمعنى استعداد و گنجايش است از گنجيدن

گندم‌نمايى جوفروش ( ص 751 س 1 )

آنكه ظاهر گفتار و عمل نيكو دارد و نهان و باطن زشت و تباه

نظامى گويد :

تو آن گندم‌نماى جوفروشى * كه در گندم جو پوسيده‌پوشى

( امثال و حكم . ج 2 ص 592 )

گندنا ( ص 708 س 2 )

سبزى معروف كه تره باشد

گو ( ص 789 س 3 )

بمعنى مغاك است كه آن را گود و گودال نيز گويند .

سيف اسفرنگى گفته :

اى ز قهر تو بحر و كان در جوش * اى ز قدر تو آسمان در گو

گوش داشت ( ص 243 س 14 )

گوش داشتن بمعنى نگهداشتن و پاس داشتن است