ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٨٤

حواشى و تعليقات

طامات ( ص 11 س 12 )

اقوال پراكنده و سخنان بىاصل و پريشان ( آ )

طبر زد ( ص 175 س 2 )

ف . نبات . معرب تبر زد چون بسيار سخت باشد كه بسبب سختى به تبر شكسته شود .

طبق آورد ( ص 293 س 11 )

نام علتى است كه اسب را پيدا مىشود و آن ورمى است كه گرد ناف اسب بهم رسد . ( آ )

طبل به زير گليم زدن ( ص 503 س 8 )

و طبل به گليم كشيدن كنايه از پنهان داشتن امرى كه به غايت آشكارا بود .

طرار ( ص 751 س 4 )

بالفتح و تشديد . ع . حيله‌گر و كيسه‌بر

طراز ( ص 515 س 14 )

نام شهريست در تركستان و جامه و آرايش و زينت

طرقوا ( ص 26 س 14 )

دور باش ، راه دهيد ، يكسو شويد .

سنائى فرمايد :

اين همه طمطراق آب‌وگلست * ور نه آنجا كه محض جان و دل است

چكند طرقوى مشتى خس * طرقوا گوى نور خويشش بس

( حديقهء سنائى بتصحيح مدرس رضوى ص 93 س 6 )

لفظ يسعى بخوان كه اندر نشر * طرقوا گوى مؤمن است بحشر

( همان كتاب ص 92 س 13 )

طشت و خايه ( ص 316 س 9 )

نوعى از بازى كه بيضهء مرغ را خالى كرده از شبنم يا سيماب پر كنند و در طشت نهاده به آفتاب گذارند بيضه برقص مىآيد و كنايه از آسمان و زمين است .

طغرا ( ص 140 س 6 )

بالضم . ع . القابى كه به طرز مخصوص بر سر فرامين به آب‌طلا يا شنجرف نويسند .

طوبى ( ص 722 س 18 )

نام درختى است در بهشت و مؤنث اطيب

طوبى لهم ( ص 230 س 14 )

اشاره است به آيه 28 سورة الرعد .

الَّذِينَ آمَنُوا . . . طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ .

طور ( ص 754 س 17 )

اشاره به كوه طور سينا محل مناجات موسى عليه السلام .