ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٨٠

حواشى و تعليقات

سلب ( ص 9 س 13 )

بفتحتين : جامه

نظامى گويد :

« سلبهاى زربفت نادوخته » ( آ )

سلك ( ص 767 س 14 )

بالكسر . رشتهء مرواريد .

سنگ ( ص 90 س 5 )

وقار و وزن و گرانى چيزها را گويند .

فرخى گفته :

اى هوا يافته از طبع لطيف تو مثال * وى زمين يافته از حلم گران سنگ تو سنگ

سواد الوجه ( ص 593 س 2 )

اشاره است به حديث :

الفقر سواد الوجه فى الدارين .

سها ( ص 720 س 7 )

بضم اول . ع . ستاره‌ايست باريك در بنات النعش

شب را ز تيغ صبحدم خونست عمدا ريخته * اينك ببين خون شفق در طشت مينا ريخته ( ص 573 س 12 )

اين غزل را عطار در اقتفاى خاقانى گفته است :

در كام صبح از ناف شب مشكست عمدا ريخته * گردون هزاران نرگسه از سقف مينا ريخته

شبرنگ ( ص 398 س 14 )

اسب خسروپرويز .

شبك ( ص 575 س 1 )

بفتحتين . ع . دام صياد .

شبهى ( ص 770 س 1 )

شبه . ف . سنگى است سياه براق و شفاف و كم‌بها در نرمى و سبكى مانند كهربا .

حكيم فردوسى گفته :

شبى چون شبه روى شسته بقير * نه بهرام پيدا نه كيوان نه تير

شره ( 783 س 11 )

حرص و آز