ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٧٨

حواشى و تعليقات

در ديدهء حلم او نموده * صد كوه احد كم از سپندان

سپيدكارى ( ص 799 س 20 )

و سپيدگرى و سپيدكار . ف . كنايه از منافق و دوروى .

كمال اسماعيل گفته :

با ما سپيدكارى از حد همىبرد * ابر سياه‌كار كه شد در ضمان برف

انورى گويد :

اگر نه راى تو بودى برويم آوردى * سپيدكارى گردون هزار روز سياه

ستان ( ص 794 س 15 )

بكسر اول بمعنى پشت‌بازافتاده و به پشت خوابيده .

انورى گفته :

شير گردون چو عكس شير در آب * پيش شير علم ستان باشد

و هم او گفته :

از زلزلهء حمله چنان خاك بجنبد * كز هم نشناسند نگون را وستان را

سجلى كنم ( ص 80 س 12 )

سجل بمعنى مهر و عهد و پيمان در اينجا :

« گر من سجلى كنم درين كار - جز زردى رخ گواى من كيست »

سجلى كنم اگر سندى بخواهم ارائه دهم .

سجين ( ص 681 س 9 )

ع . بمعنى زندان سخت و وادى در جهنم و سنگ سخت در طبقهء هفتمين زمين

سخت ( ص 370 س 4 )

بر وزن تخت . ف . وزن كردن و سنجيدن و سخته يعنى سنجيده .

نظامى گفته :

سرير و سراپرده و تاج و تخت * نه چندان كزان بر توانند سخت

هم او گفته :

سخن به كه با صاحب تاج و تخت * بگويند سخته نگويند سخت

سخن تا كى ز تاج و تخت گويى * نگويى سخته اما سخت گويى

سدره ( ص 722 س 18 )

بكسر اول و فتح ثالث . ع . درخت كنار است بالاى آسمان هفتم و آن را سدرة المنتهى گويند .

سرادقات ( ص 849 س 15 )

سرادق بمعنى سراپرده .