ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٧٤

حواشى و تعليقات

نكيسا در ترانه جادوى ساخت * پس آنگه اين غزل در راهوى ساخت

انورى نيز گفته :

غزلك‌هاى خود همىخواندم * به نهاوند و راهوى و عراق

رشيدى گفته :

رهاوى قول عوامست اصل راهوى است .

رباحى ( ص 486 س 10 )

بفتح اول و كسر حا نوعى از كافور است .

رحمة للعالمينى ( ص 841 س 8 )

خطاب به پيغمبر است و اشاره است به آيه 107 سورة الانبياء :

وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ .

رزمه ( ص 110 س 6 )

جامه و رخت و پشتواره جامه ( ف . ن ) و ضرب شديد .

رسته ( ص 46 س 1 )

بفتح اول و ثالث بمعنى صف دكان و خانه است و ظاهرا مخفف راسته است .

رسن را هم گذر بر چنبر است ( ص 751 س 12 )

ناگزير باصل برگشتن .

رودكى گويد :

زندگانى چه كوته و چه دراز * نه به آخر بمرد بايد باز

هم به چنبر گذار خواهد بود * اين رسن را اگرچه هست دراز

( احوال و اشعار رودكى ج 2 ص 627 )

و اين شعر سنائى :

هست اجل چون چنبر و ما چون رسن برتافته * گرچه باشد بس دراز آيد سوى چنبر رسن

( ديوان سنائى ص 409 س 6 )

رش ( ص 348 س 14 )

بمعنى ارش از سر انگشتان تا آرنج و مسافت ميان دو دست چون آنها را از هم باز كنند .

كمال اسماعيل گويد :

بپاى همت عالى اگر بپيمائى * چهار طاق فلك جمله كم ز يك رش باد

رشاش ( ص 348 س 14 )

و رشاشه قطره‌هاى كوچك باران و چكيده‌هاى خون و اشك و آب ( ف . ن )

و بمعنى قطره‌هاى مايعى ديگر كه از ريختن بر زمين در اطراف پراكنده مىگردد .