ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٧٣

حواشى و تعليقات

دو خواهران ( ص 826 س 2 )

دو ستارهء شعراى شامى و شعراى يمانى

دوستكانى ( ص 171 س 10 )

پياله و شرابى كه با دوست خورند .

دوش زدن ( ص 242 س 6 )

كنايه از برابرى كردن و هم‌چشمى نمودن و تحريض نمودن و اشاره كردن بدوش و متنبه كردن كسى را به قباحت‌كارى .

نظامى گويد :

سمن كز خواجگى بر گل زدى دوش * غلامان بناگوش از بن گوش

و اين بيت از « خان خالص »

هر رند تنگ مى به سبو دوش نمىزد * ميخانه ازين پيش نظام و نسقى داشت ( آ )

ده مقوله ( ص 725 س 5 )

مقولات عشر كه عبارتند از مقوله يك جوهر و كم و كيف و اين و متى ( الخ )

( از اساس الاقتباس خواجه نصير )

ديار ( ص 314 س 4 )

باشنده و صاحب‌خانه ( آ ) .

خواجو گويد :

گر تو نه‌اى يار بگو يار كو * جز تو در اين دايره ديار كو

( امثال و حكم ج 3 ص 1375 ) .

ذباب ( ص 737 س 18 )

مگس و زنبور عسل ( آ )

ذروه ( ص 95 س 20 )

ع . بلندى كوه و بالاى سر كوه .

راتب ( ص 296 س 3 )

راتب خوار و راتبه خوار بمعنى وظيفه‌خوار .

راح ( ص 331 س 2 )

شراب و شادمانى .

راوقى ( ص 660 س 19 )

شراب و پالونهء شراب كه شراب را با آن صاف كنند .

راهوى ( ص 115 س 13 )

بضم ها و كسر واو نام مقامى از موسيقى .

نظامى گويد :