ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٧٢

حواشى و تعليقات

دستار خوان ( ص 66 س 14 )

سفره ، زيرا كه آن را بر بالاى خوان در مجلس مىآورند .

دق ( ص 243 س 4 )

كوفتگى و ملال و شكسته و خرد و ماه كه از صورت بدر خارج شود و در كاهش افتد .

خاقانى گويد :

خود در تب صرع دار يابم * مه در دق و ناتوان ببينم

دغا ( ص 706 س 19 )

دغل و سيم ناسره و مكر و حيله

دلو ( ص 826 س 14 )

نام برجى است در آسمان

دمت داد ( ص 756 س 12 )

دم بمعنى افسون و فريب

نظامى گويد :

ملك دم داد و شيرين دم نمىخورد * ز ناز خويش مويى كم نمىكرد

خاقانى گويد :

حورى از كوفه بكورى ز عجم * دم همىداد و حريفى مىجست

گفتم اى كور دم حور مخور * كو حريف تو ببوى زر تست

دمدمه ( ص 369 س 7 )

بفتح هر دو دال فريب و مكر و آواز طبل .

حكيم نزارى گفته :

دمدمه‌اى مىزنند بر سر بازار عشق * همسر جان مىدهند كيست خريدار عشق

دنا ( ص 704 س 9 )

اشاره است به آيهء 8 و 9 سورة النجم :

ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى . . .

دوچارى ( ص 402 س 10 )

دوچار بمعنى تصادف و برخورد و ملاقات ناگهانى و روبرو و مقابله در جنگ دوچار زدن منازعه و مخاصمه كردن و جنگيدن ( ف . ن ) .

عطار گفته :

كدام صدر اجل ديده‌اى كه با او هم * اجل نخورده دوچارى درين سپنج‌سراى