ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٦٩

حواشى و تعليقات

چون روز گردد مىدود از بهر نان و بهر كد * تا خشك‌نانهء او شود از مشترى ترنانه‌اى

خطوات ( ص 408 س 18 )

جمع خطوه يعنى گامها

خلاب ( ص 28 س 14 )

بر وزن سراب گل و لاى و آب را كه بهم آميخته شده باشد گويند كه آدمى و حيوان در او بمانند .

كمال اسماعيل در رمد « درد چشم » خود گفته :

مانم به چشم بسته بگاو خراس ليك * هستم ز آب ديده چو خر مانده در خلاب

خلط ( ص 830 س 9 )

بالكسر . هر چيز كه آميخته شود يكى از اخلاط اربعه كه صفرا و خون و بلغم و سودا باشد .

خلعت منا ( ص 726 س 14 )

اشاره است به حديث :

سلمان منا اهل البيت ( سفينة البحار ج 1 ص 648 )

خلقان ( ص 502 س 10 )

جامه كهنه

خناقى ( ص 646 س 7 )

خناق بمعنى خفه‌كننده و جلاد ( ف . ن )

خنگ ( ص 68 س 11 )

اسب سپيد و موى سپيد را گويند و چون اسب سپيد به سبزى مايل باشد سبزخنگ گويند .

خويد ( ص 283 س 11 )

بفتح اول بر وزن دويد علف سبز و جو كه به اسبان دهند .

خير الامور اوسطها ( ص 754 س 15 )

اشاره است بدين حديث :

خير الامور اوساطها « احياء العلوم ج 3 ص 42 كنوز الحقائق ص 60 » و يا عبارت :

خير الاعمال اوساطها « جامع صغير ج 2 ص 68 »

مولوى گويد :

در خبر خير الامور اوساطها * مانع آمد ز اعتدال اخلاطها

( نقل از احاديث مثنوى )