ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٦٧

حواشى و تعليقات

تعالى يا ابن آدم لم اخلقك لا ربح عليك انما خلقتك لتربح على فاتخذنى بدلا من كل شيىء .

مولوى فرمايد :

من نكردم خلق تا سودى كنم * بلكه تا بر بندگان جودى كنم

( نقل از احاديث مثنوى )

حبل متين ( ص 732 س 10 )

رسن استوار

حشر ( ص 472 س 4 )

بمعنى جمعيت و ازدحام و انجمن و مجمع ( ف . ن ) و بمعنى فوج با لفظ آوردن و كشيدن و ساختن و انگيختن مستعمل است .

امير معزى گفته :

بيداد كنى بر من دادم ندهى هرگز * بيداد تو بر جانم هر روز حشر آرد

حصل ما فى الصدور ( ص 755 س 3 )

اشاره است به آيهء 10 سورة العاديات

حظيره ( ص 752 س 16 )

محوطه كه از چوب يا نى براى حيوانات سازند و بمعنى احاطهء قبرستان و گنبد قبر مستعمل و حظيرة القدس بمعنى بهشت است .

حلولى ( ص 363 س 9 )

حلوليه فرقى كه بحلول روح خدا در آدم و از آدم بانبياء و امامان معتقد بودند

( نقل از ذيل ترجمهء ملل و نحل شهرستانى بقلم جلالى نائينى )

برخى از حلوليه به تناسخ و سير ارواح در ابدان معتقد شدند

( رجوع شود به فرق الشيعة ص 36 ببعد و معجم الادباء ج 1 ص 296 ببعد )

حنيست ( ص 789 س 12 )

حنى . ع . بمعنى گوارا

حنين ( ص 729 س 19 )

بضم اول و فتح نون نام موضعى است ميان مكهء معظمه و طائف كه در آنجا كفار با حضرت رسول ( ص ) جنگ كرده‌اند ( آ )

حى لايموتى ( ص 566 س 10 )

اشاره است به آيهء 60 سورة الفرقان :

وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَ . . .

حيات ( ص 749 س 1 )

جمع حيه . ع . بمعنى مار