ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٦٣

حواشى و تعليقات

تك ( ص 316 س 5 )

بمعنى : دويدن و تند رفتن و آن مرادف دواست چنان كه گويند تك و دو

تلبيس ( ص 319 س 13 )

بمعنى : نيرنگ ساختن و پنهان داشتن فكر و عيب .

تن زن ( ص 66 س 6 )

تن زدن كنايه از خاموش شدن و در گذر كردن از امرى است .

صائب گويد :

تن زن اى ناصح پرگو كه دل بازيگوش * جز بهنگامهء طفلانه نگيرد آرام

نظامى گويد :

چو گردون كشد خصم گردن زنم * چو از دشمنى تن زند تن زنم

شيخ عطار گويد :

عشق آخر در همه خرمن زند * اره بر فرقش زنند و تن زند

تنوير ( ص 844 س 10 )

روشن كردن و بمعنى روشن مستعمل است .

تواجد ( ص 359 س 20 )

بمعنى به خود بستن وجد و اظهار حركاتى كه براى واجدين دست مىدهد براى حصول وجد .

توز ( ص 373 س 6 )

پوست درختى است كه بر كمان و گلوى تير و جناغ زين براى استحكام آنها كشند و برنگ زرد است و به قوت مانند ابريشم .

عبد الواسع جبلى گويد :

چون كمان با پشت كوز و زرد رخساره چو توز * تافته تن چون زه و چون تير بگشاده دهان

توسنان ( ص 794 س 4 )

توسن بفتح اول و سوم بمعنى اسب و استر سركش و رشيدى گفته بضم اول است بمعنى سركش و پرقوت و توسن بود چه توسن بمعنى قوت است .

رابعه بنت كعب گفته :

توسنى كردم ندانستم همى * كز كشيدن سخت‌تر گردد كمند

توش ( ص 379 س 10 )

بمعنى : تاب و طاقت .

فردوسى گويد :