ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٨٦١

حواشى و تعليقات

پرچم ( ص 750 س 12 )

بفتح اول و جيم فارسى . به مجاز دم گاو كوهى را گفته‌اند كه بر سر علم مىبندند ( آ )

پشتواره ( ص 244 س 11 )

بر وزن خشك پاره . ف . مقدارى از بار كه بر پشت توان برداشت و پشتاره مخفف آنست .

پنج ركن هدى ( ص 724 س 17 )

مقتبس است از اين حديث :

بنى الاسلام على خمس : شهادة ان لا إله الا اللّه و ان محمد ( ص ) رسول اللّه و اقام الصلاة و ايتاء الزكاة و صوم شهر رمضان و حج البيت من استطاع اليه سبيلا .

( جامع صغير سيوطى ج 1 ص 428 و مرصاد العباد ص 17 )

پوده ( ص 739 س 10 )

پوسيده و از هم در رفته .

پويه ( ص 740 س 18 )

بر وزن مويه . ف . بمعنى : دويدن .

و اسم از پوئيدن بمعنى رفتارى نه آهسته و نه تند . پوئيدن رفتن نه بشتاب و نه نرم .

لغت‌نامهء دهخدا

پهلو سودن ( ص 791 س 13 )

و پهلو سائيدن و پهلو زدن كنايه از برابرى كردن در قدر و مرتبه با كسى .

خواجهء شيراز گويد :

سحر با معجزه پهلو نزند دل خوش‌دار * سامرى كيست كه دست از يد بيضا ببرد

( نقل از ديوان حافظ تصحيح پژمان بختيارى )

تارتار ( ص 778 س 4 )

بر وزن كارزار . ف . بمعنى : ريزه‌ريزه و پاره پاره و ذره ذره

تازيان ( ص 338 س 15 )

بمعنى : تاخت‌وتازكنان . ( ف . ن )

تبت ( ص 766 س 5 )

نام شهرى است در ميان چين و كشمير

ناصر خسرو گفته :

« مشك تبتى به پشك مفروش » . ( آ )

تبكيت ( ص 477 س 19 )

درشتى و سرزنش كردن ( ف . ن ) و به ملامت خاموش كردن ( م . زوزنى )