ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٧٩٠

19

مده بشعر فراهم نهاد « 1 » عمر بباد * كه شعر نيست چو شرع محمّد مختار

قدم كه بر قدم شرع او ندارى تو * ترا ز خرقه بسى خوب‌تر بود زنّار

شراب شرع خور از جام صدق در ره « 2 » دين * كه تا ز مستى غفلت دلت شود هشيار « 3 »

بهرزه پرده‌شناسى شعر چند كنى * كه شعر در ره دين پرده‌ايست بر پندار

دلم سياه شد از شعر و مدح بيهوده * همى ز هرچه نه شرعست يا رب استغفار

بزرگوار خدايا ترا زبان نبود * اگر ز فضل تو سودى طلب كند عطّار

تو گفته‌اى كه نه زان آفريده‌ام خلقى * كه تا بر ايشان سودى بود مرا نهمار

و ليك از پى آن آفريدم ايشان را * كه بر خدايى من سودشان بود بسيار

زيان ما مطلب چون ز ما زيان تو نيست * كه نيست سود تو اندر زيان ما ناچار

قوى بكن من دل‌مرده را به زندگيى * كه مرده‌ام من مسكين به زندگى صد بار

كسى كه ياد كند در دعاى خير مرا * بفضل خود همه حاجات او بخير برآر

( 1 ) - نو : نهاده عمر ( 2 ) - سل : در زه دين ( 3 ) - نو : بيدار