ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٠

5

به جانفزايى علم و بدل‌گشايى جان * بپادشاهى عقل و رئيسى اعضا

به بنشينى عمر و به به حريفى بخت * به پير طبعى روح و بدولت برنا

بحاجبى دو ابرو بمردمى دو چشم * به همسرى دو دست و به سركشى دو پا

بعشق بلبل مست و غم كبوتر نوح * بحدس هدهد بلقيس و عزّت عنقا

ببار عام تو يعنى كه غلغل ملكوت * برخش خاص تو يعنى كه دلدل شهبا

به پايتخت تو يعنى كه ساق عرش مجيد * بشير فرش تو يعنى اسد برين بالا

به خاك پاى تو كز رشح اوست آب‌حيات * به ياد گرد تو كاتش فكند در اعدا

بدان بلارك خون‌ريز زهرپاش چو نيل * كه گوهرى بقطع اوست خاصه در هيجا

برمح مار مثالت كه چون عصاى كليم * فروبرد بدمى صدهزار اژدرها

بناوكت كه شب تيره است موىشكاف * كه روشنست كه مويى نمىبرد ز سها

بفيض كفّ كريمت كه برّى و بحريش * قبول كرد به صد برّ و بحر در اعطا