ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٦٤٣

802

عشق جانان عالمى آمد كه مويى در نگنجد * تا طلاق خود نگويى مرد آن عالم نباشى

گر همه جايى رسيدى كى رسى هرگز به جايى * تا تو اندر هر چه هستى اندر آن « 1 » محكم نباشى

گر نشان راه مىخواهى نشان راه اينك « 2 » * كاندرين ره تا ابد در بند موج و دم « 3 » نباشى

گر تو مرد راه عشقى ذرّه‌اى باشى به صورت * ليكن از راه صفت از هر دو عالم كم نباشى

گر برانندت به خوارى زين سبب « 4 » غمگين نگردى * ور بخوانندت به خواهش زين قبل خرّم نباشى « 5 »

گر بهشت عدن بفروشى بيك گندم چو آدم * هم تو از جو كمتر ارزى هم تو از آدم نباشى

يك دمست آن دم كه آن دم آدم آمد از حقيقت * مرتد دين باشى ار تو محرم آن دم نباشى

ذرّه در سايه نباشد تا نباشى تو در آن دم * هم بمانى هم نمانى هم تو باشى هم نباشى

كى « 6 » نوازى پردهء عشّاق چون عطّار عاشق * تا تو زير پردهء اين غم چو زير و بم نباشى

802

802

هر دمم مست ببازار كشى * راستى چُست و بهنجار كشى « 7 »

( 1 ) - فى : اندر او ( 2 ) - فى : اينست ( 3 ) - فى : در بند مدح و ذم ( 4 ) - فى : زين سپس ( 5 ) - فر : اين بيت و دو بيت بعد را ندارد ( 6 ) - فى : گر نوى ( 7 ) - فر و مه : اين غزل را ندارد