ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٠.٦٩

نسخهء « فى »

بر 1029 بيت مىشود . كاتب نسخه را پاكيزه نوشته است ولى بىاحتياط و كم - دقّت بوده است و در نتيجه نسخه داراى غلطهاى فراوان است ، غزليات بحسب قوافى مرتب نيست .

صفحهء اول كتاب قصايد و غزليات با قصيدهء « سبحان خالقى كه صفاتش ز كبريا » آغاز مىشود و قصايد پشت سر هم آمده فقط در وسط قصايد دو غزل « عشق آن باشد كه غايت نبودش » و « نداى غيب بجان تو مىرسد پيوست » آمده است ، بعد 409 غزل تا آخر كتاب پشت سر هم نوشته شده است . نسخه در قسمت قصايد و غزليات ظاهرا افتادگى ندارد ولى كاتب تعدادى از غزليّات را تكرار كرده است و از آن جمله است :

غزل : « آه كز عشق تو گر آه كنم » كه يك‌بار در ص 58 و بار ديگر در ص 112 آورده است و همچنين است غزل « در رهت حيران شدم اى جان من » و غزل « اى سراسيمه مه از رخسار تو » و غزل « دل ز عشقت بىخبر شد چون كنم » كه در دو جا درج كرده است .

از اين نسخه در چند مورد استفاده شده است از جمله در دو مورد زير :

1 - در غزل

درد دل من از حد و اندازه درگذشت

كه در بين چهار نسخهء قديمى معتبر فقط در نسخهء فر يافت مىشد ، مصراع :

بر عمر من اجل چو سحرگاه شام خورد

از روى اين نسخه تصحيح شده است . در فر ، اين مصراع بدين صورت است :

بر سر منه اجل چو سحرگاه شام خورد

2 - در غزل :

اى در درون جانم و جان از تو بىخبر