ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٣

705

قصّهء عطّار چون از سر گذشت * عرضه خواهد داشتن بر راى تو

705

705

اى دل مبتلاى من شيفتهء هواى تو * ديده دلم بسى بلا آن همه از براى تو « 1 »

راى مرا بيك زمان جمله براى خود مران * چون ز براى خود كنم چند كشم بلاى تو

نى ز براى تو بجان بار بلاى تو كشم * عشق تو و بلاى جان جان من و وفاى تو

باد جهان بىوفا دشمن من ز جان و دل * گر نكنم ز دوستى از دل و جان هواى تو

پرده ز روى برفكن زانكه بماند تا ابد * جملهء جان عاشقان مست مى لقاى تو

جان و دليست بنده را بر تو فشانم اينكه هست * نى كه محقريست خود كى بود اين سزاى تو

چشم من از گريستن تيره شدى اگر مرا * گاه و بگاه نيستى سرمه ز خاكپاى تو

گر ببرى بدلبرى از سر زلف جان من * زنده شوم بيك نفس از لب جانفزاى تو

هست ز مال اين جهان نقد فريد نيم‌جان * مىنپذيرى اين ازو پس چه كند براى تو

( 1 ) - مج و سل و فر و مه : اين غزل را ندارد . مس : دارد