ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٨
622
گه زهد و نماز پيش « 1 » گيريم * گه ميكده را مقام داريم « 2 »
گه بر سر درد درد ريزيم * گه بر سر كام كام داريم
ما با تو كدام نوع ورزيم * وز هر نوعى كدام داريم
از تو بگزاف وصل جوييم * يا رب طمعى چه خام داريم
عطّار چو فارغست از نام * ما گفتهء او بنام داريم « 3 »
622
622
ما ننگ وجود روزگاريم * عمرى بنفاق مىگذاريم « 4 »
محنت‌زدگان پرغروريم * شوريده‌دلان بىقراريم
در مصطبه « 5 » عور پاكبازيم * در ميكده رند « 6 » دُردخواريم
جان‌باختگان راه « 7 » عشقيم * دلسوختگان سوكواريم
ناخورده دمى « 8 » شراب ايمان * از ظلمت كفر در خماريم
ايمان چه كه با دلى پر از بُت * قولى به زبان همىبرآريم « 9 »
ما مؤمن ظاهريم ليكن * زنّار به زير خرقه داريم
بويى بمشام ما رسيدست * ديرست « 10 » كه ما در انتظاريم
نه يار جمال مىنمايد * نه « 11 » در خور دستگاه ياريم
نه پرده ز پيش ما « 12 » برافتد * نه « 13 » در پس پرده مرد كاريم
دردى « 14 » كه شمار كرد عطّار * تا روزشمار در « 15 » شماريم « 16 »
( 1 ) - مه : پيشه گيريم ( 2 ) - سل : اين بيت را ندارد ( 3 ) - فى و نو و مس : نيز اين غزل را دارد ( 4 ) - مج و مه : اين غزل را ندارد ( 5 ) - سل و نو : در ميكده عورو ( 6 ) - سل و نو : در مصطبه رند و ( 7 ) - فر : درد عشقيم ( 8 ) - سل و نو : ناخورده مى و شراب ( 9 ) - سل و نو : عمرى بنفاق مىگذاريم ( 10 ) - نو : ديريست ( 11 ) - فر : نى ( 12 ) - سل : مىبرافتد ( 13 ) - فر : نى ( 14 ) - سل : راهى كه . نو : كبرى كه ( 15 ) - فر : مىشماريم ( 16 ) - نو و مم : نيز اين غزل را دارد