ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٠.٥٨

نسخهء مه

4 - نسخهء آقاى دكتر مهدى بيانى :

نسخهء مه

نسخه‌ييست بقطع 120 * 205 ميليمتر مشتمل بر 150 ورق 300 صفحه ، هر صفحه‌اى داراى 25 سطر به خط نسخ تعليق مانند كتابت خفى خوش با كاغذ - دولت‌آبادى داراى جدول و كمند زرّين و مشتمل بر 495 غزل 5643 بيت و 18 قصيده 910 بيت و هفت ترجيع 68 بيت كه مجموعا بالغ بر شش هزار و ششصد و بيست و يك بيت مىشود .

نسخه‌ييست بسيار درست و بدون غلط . نويسنده در كتابت آن كمال دقّت را به كار برده است و پيداست كه كاتب شخصى باسواد و دقيق و محتاط بوده و با شعر نيز آشنايى كامل داشته است .

در اغلب كتاب ( تقريبا در همه جا ) عين تلفظ و لهجهء خاص را « 1 » كه بايد خراسانى باشد بوسيلهء ضبط حركت و سكون حفظ كرده است ، بخصوص در مواردى كه اگر كلمه با حرفى بد خوانده شود وزن شعر بهم مىخورد در گذاشتن علامات حركت و سكون نهايت دقت را به كار برده است .

تمام نسخه با يك قلم و بسيار خوش‌خط و خوانا كتابت شده و يك قلم‌خوردگى ندارد .

غزليات بحسب قوافى و به ترتيب حروف هجا مرتب نيست .

نسخه تاريخ كتابت ندارد ، ولى ظاهرا در اواسط قرن هشتم كتابت شده و به هرحال باحتمال قريب بيقين قبل از سال هشتصد برشتهء تحرير درآمده است .

اين نسخه از حيث صحت در رديف نسخهء نفيس كتابخانهء مجلس ( مج ) است و مصحح از اينكه در كار تصحيح ديوان عطّار توفيق يافته است به دو نسخه بدين

( 1 ) - از جمله : پسته را پُسته نوشته است .