ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٦
606
ما چو فريديم نه نيك و نه بد * كز دو جهان فرد ترا « 1 » مانده‌ايم
605
605
ما رند و مقامر و مباحىايم * انگشت‌نماى هر نواحىايم « 2 »
خون‌خواره « 3 » چو خاك جرعه از « 4 » جاميم * خون‌ريز ز ديده چون « 5 » صراحىايم
هر چند كه از گروه سلطانيم « 6 » * نه قلبىايم و نه « 7 » جناحىايم
جانا ز شراب شوق تو هر دم « 8 » * بىصبح و صبوحى و صباحىايم « 9 »
گر سوختگان تو مباحىاند * بس سوخته‌ايم و بس « 10 » مباحىايم
ما فقر و صلاح كى خريم آخر * چون خاك مقام بىصلاحىايم
در بُتكده رند « 11 » و لاابالىايم * در مصطبه مست « 12 » لافلاحىايم
كافور رباحى « 13 » ار بود اصلى * كافور نه كافرى رباحىايم « 14 »
تا دررسد اين مى « 15 » تو اى عطّار * حالى ز بىمى « 16 » ملاحىايم « 17 »
606
606
ما دُردفروش هر خراباتيم * نه عشوه‌فروش « 18 » هر كراماتيم « 19 »
انگشت‌زنان كوى معشوقيم * و « 20 » انگشت‌نماى اهل طاماتيم
حيلت‌گر و مُهره دزد و اوباشيم * دُردىكش « 21 » و كم‌زن خراباتيم
در شيوهء كفر پير « 22 » و استاديم * در شيوهء دين « 23 » خر خرافاتيم
( 1 ) - مس : فرد و جدا ( 2 ) - مه : اين غزل را ندارد ( 3 ) - فى : خونخوار چو ( 4 ) - فر : جرعهء آن جاميم ( 5 ) - مه : خون‌ريز ز بطن چون . مج و فى : ديدهء صراحى ( 6 ) - فى : شيطانيم ( 7 ) - فر : نى ( 8 ) - مج : شوق هر ساعت . فر : هر دم ما ( 9 ) - سل : صبوحى و صراحى ( 10 ) - فى : ما سوخته . سل : هم سوخته‌ايم و هم مباحىايم . فر : ما سوخته‌ايم و بس مباحى ( 11 ) - فى : گبر و لاابالى ( 12 ) - سل و فى : رند ( 13 ) - مه : كافور ريا چه ار بود ( 14 ) - فر : كافر و رياحى ( 15 ) - سل : آن مىاى . فى : آن مى دى اى عطار ( 16 ) - فر : ز پس . سل : زنى ( 17 ) - فى : نيز اين غزل را دارد ( 18 ) - فر : نه زهدنماى هر . فى : نه عشق فروش ( 19 ) - مج و مه : اين غزل را ندارد ( 20 ) - سل و فى : انگشت ( 21 ) - فى : دردىكش كم‌زن ( 22 ) - فر : كفر نيز استاديم ( 23 ) - فر : همه