ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٤٢١

524

من شمع جمع عشقم نه « 1 » جان نه تن بمانده * جان در ميان آتش تن در گداز دارم

لاف اى فريد كم زن زيرا كه در « 2 » ره او * چون سرنگون نه‌اى تو صد سرفراز دارم

524

524

من با تو هزار كار دارم * جانى ز تو بىقرار دارم « 3 »

شبهاى وصال مىشمردم * تا حاصل روزگار دارم

گفتى كه فراق نيز بشمر * چون با گُل تازه خار دارم

گر در سر اين شود مرا جان * هرگز برخت چه كار دارم

تا جان دارم من نكوكار * جز عشق رخت چه كار دارم

گفتى مگريز از غم من * چون غمزهء غمگسار دارم

چون بگريزم ز يك غم تو * چون غم ز تو من هزار دارم

گفتى كه بيا و دل به من ده * تا دل ز تو يادگار دارم

اى يار گزيده ، دل كه باشد * جان نيز براى يار دارم

گفتى سر خويش گير و رفتى * كز دوستى تو عار دارم

سر بىتو مرا كجا بكارست * سر بىتو براى دار دارم

گفتى كه كمند زلف من گير * يعنى كه سر شكار دارم

چون رفت ز دست كار عطّار * چون زلف تو استوار دارم

( 1 ) - مس : بىجان و تن بمانده ( 2 ) - مس : زيرا كه زير هر مو ( 3 ) - مج و سل و فر و مه : اين غزل را ندارد . مس : دارد