ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤
374
آفتابيست ذرّه ذرّه ولى « 1 » * هست زير نقاب چگشايد
اى فريد آسمان نه‌اى آخر * زين همه « 2 » اضطراب چگشايد
373
373
دو جهان بىتوام نمىبايد * نه يكى بس دوام نمىبايد « 3 »
هر چه خواهم ز تو تو به زانى * از توام جز توام نمىبايد
قبله‌ام چون جمال روى تو بس * رويى از هر سُوم نمىبايد
جان من چون شنيد قول الست * اين تن بدخُوم نمىبايد
بسم از هر دو كون قول قديم * اجتهادى نوم نمىبايد
گرچه مويى شدم ز شوق رخت * قوّت بازوم نمىبايد
ضعف من چون ز اشتياق تو خاست * ذرّه‌اى نيروم نمىبايد
چون چنين در ره توام عاجز * هيچ بيرون شوم نمىبايد
گرچه دردم گذشت از اندازه * زحمت داروَم نمىبايد
صد گره هست از تو بر كارم * گره ابروم نمىبايد
پيچ پيچى برون بر از كارم * كه دل صد توم نمىبايد
ور نخواهى گشاد در بر من * هيچ هم زانوم نمىبايد
چون به تو راه نيست محوم كن * كه بد و نيكوم نمىبايد
شير مردى اگر به من نرسيد * سگ در پهلوم نمىبايد
نفس جادوم كوه كرد بسى * توبهء جادوم نمىبايد
اى فريد از بهانه دست بدار * تُركى هندوَم نمىبايد
374
374
گر رخ او ذرّه‌اى جمال نمايد * طلعت خورشيد را زوال نمايد
( 1 ) - مج : ذره فلك ( 2 ) - مج : اين همه ( 3 ) - مج و سل و فر : اين غزل را ندارد