ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٢

ى

اى آنكه هيچ جايى آرام جان نديدى

629

الصلا اى دل اگر در عشق او اقرار دارى

630

جانا دهنى چو پسته دارى

632

هم تن مويم از آن ميان كه ندارى

632

ترا گر نيست با من هيچ كارى

633

ترا تا سر بود بر جا كجا دارى كله‌دارى

634

پروانه شبى ز بىقرارى

636

اى بوس تو اصل هر شمارى

637

درآمد دوش دلدارم به يارى

637

ترسا بچه‌اى شنگى زين نادره دلدارى

638

دوش سرمست بوقت سحرى

639

گاهيم بلطف مىنوازى

640

چه عجب كسى تو جانا كه ندانمت چه چيزى

641

گر مرد اين حديثى زين باده مست باشى

641

تا تو خود را خوارتر از جملهء عالم نباشى

642

هر دمم مست ببازار كشى

643

چون خط شبرنگ بر گلگون كشى

644

هر دمم در امتحان چندى كشى

645

گرد مه خط معنبر مىكشى

645

در ده مى عشق يك‌دم اى ساقى

646

جانا ز فراق تو اين محنت جان تا كى

646

گر يك شكر از لعلت در كار كنى حالى

648

ماييم ز عالم معالى

649

دى ز دير آمد برون سنگين‌دلى

649

دست نمىدهد مرا بىتو نفس زدن دمى

650

گر من اندر عشق مرد كارمى

651

اى جان جان جانم تو جان جان جانى

652

هزاران جان سزد در هر زمانى

653

زلف را تاب داد چندانى

654

اى در ميان جانم وز جان من نهانى

655

اى روى تو فتنهء جهانى

656

اى هر شكنى از سر زلف تو جهانى

656

اى يك كرشمهء تو غارتگر جهانى

657

اى حسن تو آب زندگانى

658

درديست درين دلم نهانى

658

ترسا بچهء لولى همچون بت روحانى

659

اى ساقى از آن قدح كه دانى

660

بهر كويى مرا تا كى دوانى

661

خاك كوى توام تو ميدانى

661

كجايى اى دل و جانم مگر كه در دل و جانى

662

ز سگان كويت اى جان كه دهد مرا نشانى

663

اى هجر تو وصل جاودانى

664

بس نادرهء جهانى اى جان و زندگانى

665

چارهء كار من آن زمان كه توانى

666

ترسا بچه‌اى بدلستانى

666

گفتم بخرم غمت به جانى

667

اى گشته نهان از همه از بس كه عيانى

668

خال مشكين بر گلستان مىزنى

669

هر زمان لاف وفايى مىزنى

669

خواجه تا چند حساب زر و دينار كنى

669

گر نقاب از جمال باز كنى

671

اى دل اندر عشق غوغا چون كنى

672

گه بدندان در عدن‌شكنى

672

هر نفسى شور عشق در دو جهان افكنى

673

هر شبم سرمست در كوى افكنى

673

در همه شهر خبر شد كه تو معشوق منى

674

بسر زلف دلرباى منى

675

نگر تا اى دل بيچاره چونى

675

تا در سر زلف تاب بينى

676

بوادييى كه درو گوى راه سر بينى

677

هر روز ز دلتنگى جايى دگرم بينى

678

چو لبت بپسته اندر صفت گهر نه بينى

680

عشق تو در دست و درمانش تويى

680

هر چه هست اوست و هر چه اوست توى

681

اى لب گلگونت جام خسروى

681

گر تو خلوتخانهء توحيد را محرم شوى

682

سرمست درآمد از سر كوى

683

نگارى مست لا يعقل چو ماهى

684

جان بلب آورده‌ام تا از لبم جانى دهى

685

آفتاب رويت اى سرو سهى

686

زلف تيره بر رخ روشن نهى

686

دوش از درون جانم گفتند اگر ز مايى

687

گه بكرشمه دلم ز بر بربايى

688

اى راه ترا درازنايى

688

منم و گوشه‌اى و سودايى

689

ز عشقت سوختم اى جان كجايى

690