ديوان عطار ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٦
ز
دل به اميد وصل تو باد بدست مىرود
269
تا سر زلف تو در هم مىرود
270
چه سازى سراى و چه گويى سرود
270
گر نسيم يوسفم پيدا شود
271
هر گدايى مرد سلطان كى شود
272
چون تو جانان منى جان بىتو خرم كى شود
273
هر كه صيد چون تو دلدارى شود
274
يك حاجتم ز وصل ميسر نمىشود
275
اى كوى توأم مقصد و اى روى تو مقصود
276
هر چه در هر دو جهان جانان نمود
277
رهبان دير را سبب عاشقى چه بود
278
گر دلبرم بيك شكر از لب زبان دهد
279
برق عشق از آتش و از خون جهد
281
زلف را چون به قصد تاب دهى
281
يك شكر زان لب به صد جان مىدهد
282
هر كرا ذوق دين پديد آيد
283
يا دست به زير سنگم آيد
283
عشق تو بجان دريغم آيد
284
سر زلف دل‌ستانت بشكن دريغم آيد
284
هر كرا دانهء نار تو بدندان آيد
285
يك‌ذره نور رويت گر ز آسمان برآيد
286
چو از جيبش مه تابان برآيد
287
چو نقاب برگشايى مه آن جهان برآيد
288
گر نه از خاك درت باد صبا مىآيد
289
دلبرم رخ گشاده مىآيد
290
صبح از پرده بدر مىآيد
291
آن ماه براى كس نمىآيد
291
آن روى بجز قمر كه آرايد
292
تشنه را از سراب چگشايد
293
دو جهان بىتوام نمىبايد
294
گر رخ او ذره‌اى جمال نمايد
294
رخت را ماه نايب مىنمايد
295
نه يار هر كسى را رخسار مىنمايد
296
سر زلف تو پرخون مىنمايد
298
رخ ز زير نقاب بنمايد
298
كسى كو هر چه ديد از چشم جان ديد
299
قطره گم گردان چو دريا شد پديد
300
بر كنارى شو ز هر نقشى كه آن آيد پديد
301
تا كه گشت اين خيال خانه پديد
303
واقعهء عشق را نيست نشانى پديد
304
تا خطت آمد به شب‌رنگى پديد
305
در ره عشق تو پايان كس نديد
306
هنگام صبوح آمد اى هم‌نفسان خيزيد
307
دل چه خواهى كرد چون دلبر رسيد
307
درد كو تا در دوا خواهم رسيد
309
عقل را در رهت قدم برسيد
310
دوش آمد وز مسجد اندر كران كشيد
310
دلم دردى كه دارد با كه گويد
311
الا اى زاهدان دين دلى بيدار بنماييد
312
ر
ر
قدم در نه اگر مردى در اين كار
314
ميى در ده كه در ده نيست هشيار
315
اگر خورشيد خواهى سايه بگذار
316
از پس پردهء دل دوش بديدم رخ يار
316
درآمد دوش تركم مست و هشيار
318
بردار صراحيى ز خمار
319
اى عشق تو كيمياى اسرار
320
در عشق تو گم شدم بيكبار
320
اشك‌ريز آمدم چو ابر بهار
321
عشق آبم برد گو آبم ببر
323
اى در درون جانم و جان از تو بىخبر
323
اى ترا با هر دلى كارى دگر
324
پير ما مىرفت هنگام سحر
324
آتش عشق تو دلم كرد كباب اى پسر
326
نيست مرا به هيچ رو بىتو قرار اى پسر
327
جان بلب آوردم اى جان درنگر
328
گر ز سر عشق او دارى خبر
328
باد شمال مىوزد طرهء ياسمن نگر
330
ساقيا گه جام ده گه جام خور
331
چون پيشهء تو شيوه و نازست چه تدبير
332
ز
ز
گرفتم عشق روى تو ز سرباز
333
عشق تو مرا ستد ز من باز
333
اى دل ز دلبران جهانت گزيده باز
334
هر كه زو داد يك نشانى باز
335
هر كه سررشتهء تو يابد باز
336