رساله افيونيه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

واژگان دشوار

معتد به : شمار گرفته شده ، معتبر ، فراوان . ( لغت نامهء دهخدا )

مغثّى : مهوّع ، تهوّع‌آور كه ايجاد دل به هم آمدگى كند . ( آنندراج )

مغشوش كردن : در چيزى غش كردن و ناخالص كردن چيزى . ( لغت نامهء دهخدا )

مغم / مغمّه : بىآرام‌كننده و اندوهگين گرداننده . ( منتهى الارب )

مغموم : غمگين و اندوهگين . ( آنندراج )

مغيّثه : تهوّع‌آور ، دل را به هم آورنده . ( لغت نامهء دهخدا )

مفارقت : از يكديگر جدا شدن . ( لغت نامهء دهخدا )

مفتّح : باز گشاينده . ( لغت نامهء دهخدا )

مقاسات : رنج كشيدن ، معالجهء امر شديد و مكابدهء آن . ( لغت نامهء دهخدا )

مقتضى : آنچه اقتضا مىكند . ( لغت نامهء دهخدا )

مقدّم : آنچه تقديم دارد و پيش‌تر مىآيد . ( لغت نامهء دهخدا )

مغرّى : چسبنده و لزوجت پيداكننده ، چيز لزجى كه بر منافذ و شكاف‌هاى مجارى مىچسبد و آن را مىبندد . ( آنندراج )

مقعّر : جاى عميق و مغاك ، سطحهء باطنى كره كه مجوّف است . ( لغت نامهء دهخدا )

مقوّى : آنچه قوّت مىدهد . ( لغت نامهء دهخدا )

مكروهه : آنچه كراهت دارد و زشت دانسته مىشد . ( لغت نامهء دهخدا )

مكنون : پوشيده و پنهان . ( لغت نامهء دهخدا )

ملاست : نرم و صاف و هموار . ( آنندراج )

ملذوعه : گزيده شده . ( لغت نامهء دهخدا )

ملطّخ : آغشته ، آلوده شده . ( لغت نامهء دهخدا )

ملمس : لمس ، بساوش . ( لغت نامهء دهخدا )

ممتلى : پر . ( آنندراج )

ممد : مددكننده . ( آنندراج )

ممزوج ساختن : آميختن . ( لغت نامهء دهخدا )

مناصفه : به دو نيم كردن چيزى ، نيمانيم . ( لغت نامهء دهخدا )

منافى : نيست‌كننده ، باطل‌كننده ، مخالف و مغاير . ( لغت نامهء دهخدا )

منتسخ : از روى نسخه‌اى يادداشت برداشتن . ( لغت نامهء دهخدا )

منتفع به : آنچه به آن نفع و سود رسد . ( لغت نامهء دهخدا )