رساله افيونيه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٤

واژگان دشوار

ماسكه : قوّتى است كه غذا را گيرد مدّت طبخ هاضمه . ( منتهى الارب )

ماهيّت : چگونگى ، چيستى . ( آنندراج )

مبخّر : بخاركننده . ( لغت نامهء دهخدا )

مبرود : مورد سرما قرار گرفته ، سرما زده . ( لغت نامهء دهخدا )

متأذّى : آزار بيننده و اذيّت شونده . ( لغت نامهء دهخدا )

متجزّى : پاره‌پاره گرديده . ( لغت نامهء دهخدا )

متحلّل : حل شونده . ( لغت نامهء دهخدا )

متخلخل : پوك ، سوراخ سوراخ . ( منتهى الارب )

مترصّد : در كمين نشسته ، مراقب . ( آنندراج )

متشرّب : نوشنده . ( لغت نامهء دهخدا )

متشنّج : آنكه تشنج دارد و تشنج آن است كه در عضلات چنبر گردن حاصل شود . ( لغت نامهء دهخدا )

متّصف : ستوده و وصف شده . ( لغت نامهء دهخدا )

متعسّر : سخت و دشوار و مشكل . ( ناظم الاطبّاء )

متفتّت : ريزريز شده . ( آنندراج )

متفرّق : پراكنده . ( لغت نامهء دهخدا )

متّفق بودن : هم عقيده بودن . ( آنندراج )

متّفق : هم رأى ، هم عقيده . ( لغت نامهء دهخدا )

متقارب : نزديك يكديگر كردن . ( لغت نامهء دهخدا )

متكاثف : آنچه سطبر و ضخيم و كدر شده است . ( لغت نامهء دهخدا )

متلوّن : رنگارنگ . ( منتهى الارب )

متهوّر : آن كه در چيزى به بىباكى افتد و سهو و خطا كند . ( ناظم الاطبّاء ) ؛ بىباك . ( تكملة الاصناف )

مجرّب : كار آزموده ، آنكه صاحب تجربه است . ( لغت نامهء دهخدا )

مجمّد : چيزى رقيق كه از سردى بسته شده باشد . ( لغت نامهء دهخدا )

مجنن : جنون‌آور . ( لغت نامهء دهخدا )

مجوّز : تجويز شده و با جواز و اجازه . ( لغت نامهء دهخدا )

مجوّف : كاواك‌دار ، اندرونه‌دار ، شكم‌دار . ( منتهى الارب )